ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ အဓိပၸာယ္ အျပည့္အစံုရွင္းလင္းခ်က္

ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ အဓိပၸာယ္ အျပည့္အစံုရွင္းလင္းခ်က္

ဘုန္းၾကီးတုိ ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္ေတြ သီလေစာင့္တည္တုိင္း သရဏံဂုံ တည္တဲ့အခါ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ဤတရားသည္သာလွ်င္ ကုိးကြယ္ရာလုိ ့ဒီအဓိပၸာယ္ေတာ့ သိပါလိမ့္မယ္။ သုိ ့ေသာ္ဒီ ့ထက္ပုိေလးနက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိသိဖုိ ့ရာ ဘုန္းၾကီးအက်ယ္ေဟာပါ့မယ္။ ဓမၼ ဆုိတဲ့စကားလံုးကုိ ပါဠိဘာသာမွာ ပါရွိတဲ့စကားလံုးျဖစ္လုိ ့ျမန္မာလုိေျပာမယ္ဆုိရင္ သဘာ၀တရားလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ ဓမၼ ဆုိတဲ့သဘာ၀တရားဟာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ပုိင္ဆုိင္တာမဟုတ္ဘူး။ ေလာကၾကီးမွာရွိတဲ့ လူအားလံုးနဲ ့သက္ဆုိင္တဲ့ သဘာ၀တရား။ သဘာ၀တရားဆုိတာအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဓမၼကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ အဲလုိ ပါးစပ္ကဆုိလုိက္ရံုနဲ ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကိစၥျပီးသြားပလား ? ဘယ္လုိအဓိပၸာယ္ေရာက္မွ ၊ ဘယ္အတုိင္းအတာထိေရာက္မွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ျပီးျပည့္စံုမလဲ ဆုိတာ ဘုန္းၾကီးတုိ ့မသိသင့္ဘူးလား။ သိသင့္ပါတယ္ ဘုရား။


ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေဟာတယ္ဆုိတာ ဒီ ဓမၼဆုိတဲ့သဘာ၀တရားေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္လာမွ ရွိလာတာမဟုတ္ဘူး။ ေရွးတုန္းကတည္းက ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ရွိေနတယ္။ အျမဲတမ္းရွိေနတဲ့ မွန္ကန္တဲ့သဘာ၀တရားေတြ။ ထိုသဘာ၀တရားေတြဟာ ထူးျခားတဲ့အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပၚလာမွ ဗုဒၶက ထုတ္ေဖာ္ရွင္းျပခဲ့တာ။ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မေပၚခဲ့ရင္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ သဘာ၀တရားေတြကုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွင္းျပႏုိင္တဲ့သူရွိမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဗုဒၶကသာလွ်င္ ဓမၼကုိျပည့္ျပည့္၀၀ ရွင္းျပႏုိင္တာ။ သုိ ့ေသာ္ ဓမၼ ဆုိတာ ေလာကၾကီးမွာ အျမဲရွိေနတဲ့ The Law of Nature ။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼ ကုိတီထြင္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဖန္တီးသူ မဟုတ္ဘူး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေတြ ့တယ္ဆုိတာ သိရွိသူ။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိက အမွန္တရားကုိေတြ ့ရွိသူလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ သာမန္သိတဲ့လူကုိ ဗုဒၶလုိ ့မေခၚႏုိင္ဘူး။ အမွန္တရားကုိ အားလံုးျပည့္ျပည့္စုံစုံ ျခြင္းခ်က္မရွိသိတဲ့လူကုိသာ ဗုဒၶ လုိ ့ေခၚတာ။

ဒါေၾကာင့္မုိ ့လုိ ့သရဏံဂံုသံုးပါးမွာ ဒီ ဓမၼကုိထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာႏုိင္တဲ့ ၊ ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မုိ ့လုိ ့ ဗုဒၶံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္အရွင္သူျမတ္ေတြ ့ရွိခဲ့တဲ့ တရားကုိ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိတယ္။ အဲဒီ ျမတ္စြာဘုရားေတြ ့ရွိတဲ့ ဓမၼေတြကုိလက္ေတြ ့ က်င့္သံုးလုိ ့ေပါက္ေျမာက္သြားတဲ့အဖြဲ ့အစည္းတစ္ရပ္ကုိ သံဃံ သရဏံ ဂစာၦမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိၾကတယ္။ ဒါကုိပဲ ရတနာသံုးပါးလုိ ့ဒီလုိေျပာဆုိၾကတယ္။ သရဏံဂံုသံုးပါးလုိ ့လည္းေျပာၾကတယ္။ 

အဲေတာ့ ဒီ သဘာ၀တရား ဓမၼ ဆုိတာေတြဟာ မေဖာ္ထုတ္ရင္ မသိဘူး။ ေဖာ္ထုတ္တဲ့သူရွိမွ သိမွာ။ အဲလုိ ေဖာ္ထုတ္တာကလည္း ရုိးရုိးတန္းတန္းသာမန္လူမရဘူးတဲ့။ ေလးသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္လာတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာလုိ လူပဲရမွာ။ အဲဒီလုိ ေဖာ္ထုတ္လုိက္တဲ့ တရားေတြဟာလည္း ရတနာေတြ။ ရတနာေတြဆုိတာ လူတုိင္းသံုးႏုိင္ပါ့မလား ? မသံုးႏုိင္ပါဘူး ဘုရား။ ရတနာ ဆုိတာ အတုလံ ဒုလႅပတ္ ဒသနံ ။ ေတြ ့ဖုိ ့ခဲယဥ္းတာ ရတနာ။ ဓမၼ ဆုိတာလည္း ရတနာပဲ။

ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ျပီးေနာက္ မေရမတြက္ႏုိင္တဲ ့အသေခ်ၤေပါင္းမ်ားစြာ ကမာၻေတြလြန္ျပီးေနာက္ မဂၤလ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီ ဘုရားႏွစ္ဆူၾကားထဲက ကာလမွာ ဓမၼ ဆုိတာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္မွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရေသ့ က ဘုရားဆုပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ေလးအသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းၾကာျပီးမွ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီၾကားထဲမွာ ေရတြက္လုိ ့မရတဲ ့အသေခ်ၤေပါင္း ၄ ခါၾကံဳလုိ ့ေလးအသေခ်ၤလုိ ့ေခၚတာ။ ေနာက္ ေရတြက္လုိ ့ရတဲ့ကမာၻက တစ္သိန္း။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ။  ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားနဲ ့မဂၤလ ျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ နာရဒျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ ၊ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားၾကားမွ တစ္သေခ်ၤ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ဓမၼ ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖုိးရွိသလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ေတြ ့ဖုိ ့လြယ္လား။ မလြယ္ဘူးေနာ္။ ခဲယဥ္းတယ္။

အဲဒီေတာ့ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားမတုိင္မွီ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အထိ အားလံုးေပါင္း ၂၄ ဆူေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကတယ္။ ေပါတမျမတ္စြာဘုရားကုိထည့္လုိက္တဲ့အခါ ၂၅ ဆူ။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့တူတူပြင့္တာက ၃ ဆူ။ အားလံုးေပါင္း ၂၈ ဆူ။ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဆုိတာ အဲဒါပဲေနာ္။ ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္းဗ်ာဒိတ္ခံခဲ့တာက ၂၄ ဆူ။ ၂၄ ပါးပဲ ဗုဒၶ ဆုိတာကုိေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ ၂၄ ပါးသည္သာလွ်င္ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ျခင္းမရွိဘူးတဲ့။

ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္တာဟာ စီးပြားတက္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ ေၾကာက္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္အကာအကြယ္လုပ္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ မ်ိဳးစံုေပါ့ေလ။ ဘယ္လုိကုိးကြယ္ရမလဲ မွန္ကန္တဲ့စိတ္ထား ဘယ္လုိထားရမလဲဆုိေတာ့ ဘုရားဆုိသည္မွာ မိမိရဲ ့သႏၱာန္က်ေရာက္လာမဲ့ မေကာင္းက်ိဳးေတြကုိျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကုိဖယ္ရွားျပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကုိညြန္ျပေပးတဲ့အတြက္ ကုိးကြယ္တယ္။ ဒီလုိနည္းနဲ ့ကုိးကြယ္ရမယ္ေနာ္။ 

ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

အဲဒီဂါထာေလး အဓိပၸာယ္ကုိ ဘုန္းၾကီးရွင္းျပမယ္။ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န အလံုးစံုေသာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့တန္ခုိးေတေဇာ အာႏုေဘာ္တုိ ့ေၾကာင့္ ၊ သဒါ အခါခပ္သိမ္း ၊ သုခီ ခ်မ္းသာ ၊ ေဟာတု ျဖစ္ပါေစ။ ဒီလုိ တစ္ခ်ိဳ ့က အဓိပၸာယ္ျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ အဓိပၸာယ္ျပန္ေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္သြားလဲဆုိရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့တန္ခုိးအစြမ္းေၾကာင့္ခ်မ္းသာပါေစလုိ ့ဆုိေတာ့ ဘုရားက သူ ့ရဲ ့တန္ခုိးအာဏာ ပါ၀ါေတြကုိ အသံုးျပဳျပီး သတၱ၀ါေတြကုိ ကယ္တင္တယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္မေရာက္ဘူးလား။ အဲဒီအဓိပၸာယ္ျပန္ဆုိခ်က္မမွန္ဘူး။ ဘယ္လုိျပန္ဆုိရမလဲဆုိေတာ့ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊ အလံုးစံုေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳကာ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ရတဲ့အစြမ္း အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ၊ သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ အစဥ္ ထာ၀ရခ်မ္းသာသုခရပါေစ။ အဲလုိျပန္ဆုိမွ မွန္ကန္တယ္။ အဲလုိဆုိလုိက္ေတာ့ ဘုရားကုိ အာရံုျပဳျပီးျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကုသုိလ္ကုိေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိေျပာတာ။ ကုသုိလ္ ဆုိတာ ဓမၼပဲ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ဓမၼ ကုိကုိးကြယ္က်င့္သံုးမွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  လုိ ့မွတ္ရမယ္။

ဓမၼ ကုိက်င့္သံုးလုိ ့ကုိယ္ခ်မ္းသာ စိတ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ေနတဲ့လူေတြလည္းအမ်ားၾကီး။ ဒါေပမယ့္ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့တရားေတြကေန မေက်ာ္လြန္ႏုိင္ေသးဘူး။ ဓမၼ ရဲ ့စြမ္းေဆာင္ခ်က္က ေနာက္ဆံုး ဒီ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့အရာေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္မွ ဓမၼ ဟာျပည့္စံုတယ္ လုိ ့ေျပာရမယ္။ 

ေမတၱာတရားကုိ မိမိရဲ ့ႏွလံုးသားထဲမွာ တည္ေဆာက္တာ လုိက္နာက်င့္သံုးသာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ပဲ။ အဲလုိမဟုတ္ပဲ ပါးစပ္ကေတာ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ၊ ဒါေပမယ့္ အမုန္းတရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးေနတာဆုိလွ်င္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ထုိ ့အတူပဲ အေမာဟ တဲ့ ၊ အသိပညာေတြရွိဖုိ ့လုိတယ္။ အသိပညာဆုိတာ လုပ္သင့္တာ နဲ ့မလုပ္သင့္တာ ခြဲျခားသိရမယ္။ အနည္းဆံုး ေအာက္ထစ္ဆံုး မလုပ္သင့္တာကုိ ေရွာင္ဖုိ ့၊ လုပ္သင့္တာကုိလုပ္ဖုိ ့ခြဲျခားသိရမယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိသႏၱာန္မွာ ေလာဘ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေလာဘ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေဒါသကုိဖယ္ရွားျပီး အေဒါသ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေမာဟ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေမာဟဆုိတဲ ့ပညာတရားကုိတည္ေဆာက္တယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ပဲ။ အဲဒီလုိမွ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ပါးစပ္ကဆုိတဲ့ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  သည္ အက်ိဳးတရားေတြကုိ ထြက္ေပၚလာေစမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့တရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးရတယ္။

ေအး......ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ဒီ့ထက္အဆင့္ျမင့္ေသးတယ္။ ဘ၀ကႏၱာရ ကေနထုတ္ေဆာင္ေပးတယ္တဲ့။ ဘ၀ကႏၱာရ ဆုိတာ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဘုန္းၾကီးတုိ ့သိထားတဲ့ဘ၀ၾကီးဟာ ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀လား ျပန္စဥ္းစားၾကည့္။ လူမႈေရး စီးပြားေရးအခက္အခဲေတြက ထားပါေတာ့ လူတုိင္း ၾကံဳခ်င္မွ ၾကံဳၾကမွာ။ ဒါေပမယ့္ အုိျခား နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာေတြကေတာ့ လူတုိင္းၾကံဳမွာ။ အာဏာရွင္လည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ အာဏာမရွိတဲ့လူလည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ လူ၀တ္ေၾကာင္လည္း အုိမွာပဲ။ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း အုိမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာလည္း ကႏၱာရေတြပဲ။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္တဲ့လူရွိလား။ မရွိႏုိင္ဘူး။ အဲဒါကုိ ဘ၀ကႏၱာရလုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြထဲက ကယ္ထုတ္ႏုိင္တာကေတာ့ ဓမၼပဲတဲ့။ သဘာ၀တရားေတြကုိသိေအာင္ ၊ သတၱ၀ါဆုိတဲ့ အေတြးကုိ ေပ်ာက္သြားေအာင္ သဘာ၀တရားေတြခ်ည္းသိရွိလာတာကုိ နာမရူပ ပရိေစၦဒညဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။ ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကုိသိရင္ ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီကေန တစ္ဆင့္ သဘာ၀အတြက္ တရားေတြကုိ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ သဘာ၀တရားေတြဟာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္ေနတာပဲလုိ ့အျမင္ေတြျမင္လာျပီး ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ျငီးေငြ ့စရာပဲ ၊ ေၾကာက္စရာပဲ ၊ လန္ ့စရာပဲ ၊ ဒီသဘာ၀တရားေတြကလြတ္ေအာင္ၾကိဳးစားမွပဲ ဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္ေလး၀င္လာလုိ ့ရွိရင္ ဒါ ၀ိပသာနာဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။

ေလာဘ ရယ္ ေဒါသ ရယ္ ေမာဟ ရယ္ ဒီအကုသုိလ္ေတြကလြတ္သြားတာကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတယ္။ စိတ္ကေလးဟာ အာရံုနဲ ့ေတာ့ေတြ ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိအာရံုရဲ ့ၾကားထဲမွာလြတ္သြားတယ္။ အဲဒါ Glue မရွိေတာ့တာ။ စကၠဴေလးႏွစ္ခုဟာ ထိေတာ့ထိေနတယ္။ ဆုိပါစုိ ့စာရြက္ေလး ၂ ခုထိထားတယ္။ အဲဒီ စာရြက္ ၂ ခုၾကားမွာ ေကာ္မပါဘူးဆုိရင္ ခြဲလုိ ့မရဘူးလား။ ရတယ္။ လူေတြရဲ ့စိတ္မွာ ခြဲမရဘူးဆုိတာက ေကာ္ ပါေနလုိ ့ခြဲမရတာ။ ဟုတ္လား။ ေကာ္က ရုိးရုိးေကာေတာင္မဟုတ္ဘူး Super Glue ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ အာရံုနဲ ့စိတ္နဲ ့ဘယ္လုိပဲေတြ ့ေတြ ့ေလာဘမလာဘူး ၊ ေဒါသမလာဘူးဆုိရင္ ညိွေနပါ့မလား။ ဘယ္ညိွမလဲေနာ္။ အဲဒါကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတာ။ လြတ္သြားျပီလုိ ့ေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိ Pratise လုပ္တယ္ဆုိတာ အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိတဲ့အဆင့္ထိေအာင္ အားထုတ္ရမွာ။ အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိရင္ ဘ၀ဆုိတဲ့ ကႏၱာရခရီးၾကမ္းၾကီးကုိေနာက္ထပ္ရင္ဆုိင္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ ရင္ဆုိင္စရာမရွိရံုတင္မကဘူး ၊ အသာသ ဒါနတဲ့ ။ သံသရာၾကီးထဲမွာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာေတြအကုန္လံုးျငိမ္းသြားတယ္။ အေသာကံ ၀ရဇံ ေခမံ ဆုိတာ အဲဒီက်မွလာတာ။ စိတ္ကေလးမွာ ေလာဘလည္းမလာဘူး။ ေဒါသလည္းမလာဘူး။ ေမာဟလည္းမလာဘူး။ စိတ္ကေလးျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတာ အဲဒီအဆင့္ထိေရာက္ေအာင္ သြားရမယ္တဲ့။

ရွင္သာရိပုတၱရာ တုိ ့ရွင္မဟာေမာဂၢလန္တုိ ့ရဟႏၱာေတြဟာဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကုိ အျပည့္အ၀က်င့္ၾကံၾကိဳးကုပ္အားထုတ္လုိက္ၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾကတယ္။ ေအး...အဲဒါသည္ အျပည့္၀ဆံုး အစစ္မွန္ဆံုး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ မဂ္ေလးတန္ ဖိုလ္ေလးတန္ နိဗၺာန္ ဆုိတဲ့ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါး။ အဲဒီ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါးကုိ ကုိယ္ကုိတုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳရျပီဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျပီးျပည့္စံုတယ္လုိ ့မွတ္။

အဲဒါေတြအတြက္ ဘယ္ကစရမလဲဆုိေတာ့ သီလက်င့္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ပဲ။ ဒါန ေကာင္းမႈလုပ္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ပဲ။ စိတ္ေကာင္း ႏွလုံးေကာင္း ထားတာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ပဲ။ အားလံုးဟာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ထဲအက်ံဳး၀င္တယ္။ သုိ ့ေသာ္အဲဒါေတြဟာ အေျခခံအဆင့္ေတြလုိ ့ေအာက္ေမ့ထား။

ဒါေၾကာင့္ တရားနာပရိတ္သတ္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတုိ ့ကလည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ  ရဲ ့အဓိပၸာယ္ကုိေသေသခ်ာခ်ာသေဘာေပါက္နားလည္ျပီးသကာလ ဒုိ ့တရားကုိကုိးကြယ္သည္ဆုိသည္မွာ တရားအတုိင္းလုိက္နာက်င့္သံုးလုိက္ရမွာျဖစ္တယ္လုိ ့နားလည္ျပီး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ တရားကုိလုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၾကေစကုန္သတည္း။

တရားေတာ္ျပီးပါျပီ။

မွတ္ခ်က္။

ပါေမာၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ အရွင္သူျမတ္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ တရားေတာ္ကုိ ကုိယ္တုိင္နာယူမွတ္သား၍ ျပန္လည္စာစီစာရုိက္ျခင္းျပဳကာ ကုသုိလ္ျပဳတင္ဆက္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဆရာေတာ္ၾကီးေျပာသမွ် တစ္လံုးမက်န္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ပါဠိလုိအျပည့္အစံုမေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္းဌာ လည္းေကာင္း ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါလုိ ့အားလံုးကုိေမတၱာရပ္ခံေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ တရားေတာ္အျပည့္အစံုကုိ နာယူခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ https://www.youtube.com/watch?v=-v3Yx15myuU&feature=related မွာ သြားေရာက္နာယူႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ယေန ့၁၂-၁၀-၂၀၁၁ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန ့တြင္ ကၽႊန္ေတာ့္မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား အား တရားေရေအးတုိက္ေကြ်းျခင္းျဖင့္ ကုသုိလ္ယူတင္ဆက္လုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူသီးမႈမ်ား

ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူသီးမႈမ်ား

  လူဗိုလ္

မိရိုးဖလာ ယံုၾကည္မႈ၊ စြဲလမ္းမႈဆိုတာ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ရွိတတ္ၾကစျမဲျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာလည္း ဘိုးေဘဘီဘင္လက္ထက္ကတည္းက ယံုၾကည္စြဲျမဲမႈေတြအရ ဒီေန႔ ဒီကာလအထိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔မရတဲ့ ယံုၾကည္စြဲလမ္းမႈေတြ(ဝါ) အယူသီးမႈ ရွိေနၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ လူမႈေရးကိစၥနဲ႔ တကုိယ္ေရသန္႔ရွင္းေရးဆိုင္ရာ ကိစၥမွာေတာင္ စြဲစြဲျမဲျမဲ လို္က္နာေလ့ရွိတာကေတာ့ ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူအဆပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမြးေန႔ ေသာၾကာ တနလၤာ ေကသာဆံျဖတ္ မျပဳအပ္-တဲ့ 
ဒါေၾကာင့္ အယူသီးသူတခ်ိဳ႔အေနနဲ႔ မိမိေမြးေန႔ရယ္၊ ေသာၾကာေန႔ရယ္၊ တနလၤာေန႔ရယ္ကို ဆံပင္ညႇပ္တဲ့အလုပ္ မလုပ္မိဖို႔ ေရွာင္ၾကပါတယ္။ ဒီအဆိုနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိလာျပန္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔က ဒါဟာ လူတိုင္းအတြက္ မဟုတ္ပါ။ တနဂၤေႏြသားသမီးအတြက္သာ ျဖစ္ပါသတဲ့။


တနဂၤေႏြသားသမီးအတြက္ မိမိေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔ရယ္၊ မိမိေမြးေန႔ရဲ႔ ဆပြတ္ျဖစ္တဲ့ ေသာၾကာေန႔ရယ္၊ မိမိေမြးေန႔ရဲ႔ အညြန္႔ျဖစ္တဲ့ တနလၤာေန႔ရယ္ကို အေရွာင္ခိုင္းတာလို႔ ေဗဒင္ပညာရွင္မ်ားက ဆိုပါတယ္။
ဒီနည္းအတိုင္းဆိုရင္ တနလၤာသားသမီးအတြက္ ေမြးေန႔ရယ္၊ ဆပြတ္ျဖစ္တဲ့ စေနေန႔ရယ္၊ အညြန္႔ျဖစ္တဲ့ အဂၤါေန႔ရယ္ကို ဆံပင္ညႇပ္ျခင္း ျဖတ္ျဖင္း ေရွာင္ရပါလိမ့္မယ္။ လြယ္လြယ္ေျပာၾကစို႔ဆိုရင္ ေမြးေန႔ရယ္၊ ေမြးေန႔ရဲ႔ ႏွစ္ခုေျမာက္ေန႔ရယ္၊ ေမြးေန႔ရဲ႔ ေျခာက္ခုေျမာက္ေန႔ရယ္ကို ဆံပင္ညႇပ္ျခင္း၊ ျဖတ္ျခင္း မျပဳရပါဘူး။ ဒါက ေဝဒပညာရွင္ေတြရဲ႔ အလိုျဖစ္ပါတယ္။


တခ်ိဳ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ႏြယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ေမြးဖြားေတာ္မူတဲ့ ေသာၾကာေန႔-နဲ႔ ဆံေတာ္ကိုပယ္တဲ့ တနလၤာေန႔ကို ဘုရားရွင္ယွဥ္ျပိဳင္ျပီး မလုပ္ေကာင္းတဲ့အတြက္ ဆံပင္ညႇပ္ဖို႔ တားျမစ္ျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။


ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔ေခတ္မီတယ္ဆိုသူေတြ၊ ဆ့ေကသာနဲ႔ အလွအပျပဳျပင္ေရး ပညာရွင္ေတြကေတာ့ ဒီအယူအဆကိုယ္ပယ္ျပီး ေမြးေန႔ ေသာၾကာ တနလၤာ၊ ေကသာဆံေဟာင္း ျဖတ္မွေကာင္း-လို႔ သေရာ္တဲ့ ေလသံနဲ႔ ျပင္ဆိုၾကေလရဲ႔။
တေက်ာင္းတဂါထာ တရြာတပုဒ္ဆန္း ဆိုတဲ့စကားနဲ႔အညီ သူ႔ႏိုင္ငံ၊ သူ႔ဓေလ့အရ ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အယူသီးၾကတဲ့ လူမ်ိဳးစုေတြလည္း ရွိေနၾကပါတယ္။


ျဗိတ္သွ်ကၽြန္းဆြယ္က အဂၤလန္၊ စေကာ့တလန္၊ ေဝလနယ္နဲ႔ အိုင္ယာလန္ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ဆံပင္နျ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူသီးမႈေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႔ အယူအဆမွာလည္း ေသာၾကာေန႔ကို ဆံပင္မညႇပ္ရ၊ ညႇပ္ရင္ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်တတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အဂၤလန္ျပည္ အလယ္ပိုင္းေဒသ တခ်ိဳ႔မွာေတာ့ ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာ၊ စေနေန႔ တနဂၤေႏြေန႔ေတြမွာ ဆံပင္မညႇပ္ေကာင္းဘူးလို႔ အယူရွိၾကျပန္တယ္။ အဲဒီေန႔ ေလးေန႔မွာ ဆံပင္ညႇပ္ရင္ လာဘ္ပိတ္တတ္တယ္။ စီးပြားမျဖစ္ထြန္းဘဲ ျဖစ္တတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။


ပင္လယ္ျပင္မွာ ခရီးထြက္ေနတဲ့ သေဘၤာသားေတြအေနနဲ႔လည္း လႈိင္းေလျငိမ္သက္ေနဆဲမွာ ဆံပင္ညႇပ္မိရင္ ေလမုန္တိုင္း က်ေရာက္တတ္တယ္လို႔ အယူသီးၾကျပန္ပါသတဲ့။
တခ်ိဳ႔လည္း ဆံပင္ညႇပ္ျပီး ပစ္လိုက္ရမယ့္ ဆံပင္အျပတ္စေတြကို ငွက္ေတြနဲ႔ ေအာက္လမ္းဆရာေတြ မေတြ႔ေအာင္ မီးရႈိ႔ပစ္ၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ အဲဒီဆံပင္ညႇပ္စ၊ ျဖတ္စေတြကို ငွက္ေတြက ကိုက္ခ်ီျပီး သူတို႔အသိုက္မွာ အသံုးျပဳခဲ့မိရင္ ဆံပင္ပိုင္ရွင္အဖို႔ ေခါင္းကိုက္တဲ့ေဝဒနာကို အသိုက္မပ်က္စီးမခ်င္း အျမဲတမ္းခံစားေနရတတ္တယ္လို႔ အယူရွိၾကပါတယ္။


တကယ္လို႔မ်ား အဲဒီငွက္ဟာ တျခားငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲက မဟုတ္ဘဲ ဆက္ရက္ငွက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီဆံပင္ပိုင္ရွင္ဟာ တရက္ ႏွစ္ရက္အတြင္း ေသဆံုးရပါလိမ့္မယ္။ ဆံပင္ျဖတ္စေတြကို
ေအာက္လမ္းဆရာေတြ ေတြ႔သြားခဲ့ရင္လည္း နာေအာင္၊ ဖ်ားေအာင္၊ ေသဆံုးေအာင္ ျပဳစားတတ္တယ္လို႔ မွတ္ယူၾကပါတယ္။


ဒါဘီရႈိင္းယားေဒသက ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူအဆကေတာ့ တမ်ိဳးတဘာသာ ထူးျခားေနျပန္ပါတယ္။ သူတို႔အယူအဆကေတာ့ မိမိတို႔ရဲ႔ သားသမီးမ်ား ဆံပင္ကို မိဘမ်ားအေနနဲ႔ သိမ္းဆည္းမထားရပါဘူးတဲ့။ တကယ္လို႔ သိမ္းဆည္းထားခဲ့ရင္ ဆင္းရဲမြဲေတတတ္တယ္။ အသက္တိုတတ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနၾကပါတယ္။


ဆံပင္ျဖတ္စေတြကို မီးထဲထည့္ရႈိ႔လို႔ မီးရွိန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေလာင္ကၽြမ္းရင္ အသက္ရွည္တတ္တယ္။ အဲဒီလို မေလာင္ကၽြမ္းရင္ နိမိတ္မေကာင္းဘူးလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဆံပင္ကို မီးရႈိ႔လို႔ ေကာင္းေကာင္း မေလာင္ကၽြမ္းရင္ ဆံပင္ပိုင္ရွင္ဟာ ေနာက္ထပ္တႏွစ္ပဲ အသက္ရွင္ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ လူတေယာက္ကို မိမိထံ လာေရာက္ေစလိုရင္ လာေရာက္ေစလိုသူရဲ႔ ဆံပင္ကို ေရထဲထည့္ျမႇုပ္ရင္ မုခ်ဆက္ဆက္ ေရာက္လာတတ္ပါသတဲ့။


စုန္းမတေယာက္က တစံုတေယာက္ကို ျပဳစားရာမွာ က်ိန္စာတိုက္ရာမွာ စုန္းမဟာ သူ႔ရဲ႔ဆံပင္ကို ဖားလ်ားခ်ထားခဲ့ရင္ သူ႔ရဲ႔ျပဳစားသမွ်ဟာ ႏွစ္ဆပိုျပီး စြမ္းအားျဖစ္ေစတယ္။ အာနိသင္ ပိုမိုေစတယ္လို႔ အဆိုရွိပါတယ္။ ဆပ္ေဖာ့အရပ္ေဒသက အယအဆတရပ္ကေတာ့ မိသားစုအိမ္ေထာင္ရွိ ကေလးေတြမွာ ၾကက္ညႇာေခ်ာင္ဆိုးေရာဂါ စြဲကပ္လာခဲ့လို႔ရွိရင္ သမီးအႀကီးရဲ႔ ဆံပင္ကိုျဖတ္ျပီး ႏြားႏို႔ထဲမွာ စိမ္ကာ အဲဒီႏြားႏို႔ကို အငယ္ဆံုးကေလးကစျပီး သမီးအႀကီးအထိ တေယာက္စီ တဦးျပီးတဦး အစဥ္လိုက္ ေသာက္ခဲ့ရင္ အဲဒီၾကက္ညႇာေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ၾကက္ညႇာေခ်ာင္းဆိုး ေရာဂါနဲ႔ တျခားေရာဂါမ်ား ေပ်ာက္ကင္းေစခ်င္ရင္ ေရာဂါစြဲကပ္သူရဲ႔ ဆံပင္တခ်ိဳ႔ကို ျဖစ္ေစ၊ ေပါင္မုန္႔ေထာပတ္သုပ္မွာ ျမႇဳပ္ျပီး ေခြးေကၽြးရင္ျဖစ္ေစ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းေစပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္တဲ့အတြက္ စြဲကပ္ေနတဲ့ေရာဂါဟာ ေျမႀကီးထဲေရာက္ရွိသြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ေခြးဆီကို ကူးေျပာင္းသြားတယ္လို႔ အယူအဆရွိ္ပါတယ္။


စေကာ့တလန္ႏိုင္ငံက အယူအဆတရပ္ကေတာ့ ဘယ္လိုေရာဂါမ်ိဳးမဆို ျဖစ္ပြားခဲ့ရင္ ေရာဂါစြဲကပ္သူရဲ႔ ငယ္ထိပ္က ဆံပင္၊ မ်က္ေတာင္ေမြး တေခ်ာင္းနဲ႔ လက္သည္းတခ်ိဳ႔ကို ယူျပီး ပို္က္ဆံျပားတျပားနဲ႔
ေရာေႏွာထုပ္ျပီး လမ္းမေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားမည္သူမဆို ေတြ႔ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လႊင့္ပစ္ထားရပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ အဲဒီအထုပ္ကို ေတြ႔ရွိသူထံ ေရာဂါကူးေျပာင္းသြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။


ဒါတင္မက ေယာက်္ားတဦးအဖို႔ မုတ္ဆိတ္ေမြးထူထူရွိမယ္၊ ရင္ဘတ္မွ အေမြးအမွင္ေတြ ထူထူထဲထဲ ရွိမယ္ဆိုရင္ က်န္းမာသန္စြမ္းသူ၊ ခြန္အားျပည့္ဝသူရဲ႔ သေကၤတအျဖစ္ မွတ္ယူၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ လက္ေမာင္းမွာ အေမြးထူထူေပါက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မၾကာခင္ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝေတာ့မယ့္နိမိတ္ လကၡဏာလို႔ အယူအဆရွိၾကပါတယ္။


လူတေယာက္ဟာ နာဖ်ားမႈမရွိဘဲ က်န္းက်န္းမာမာရွိေနရာက ဆံပင္ေတြကၽြတ္မယ္၊ ထိပ္ေျပာင္မယ္ဆို၇င္ေတာ့ က်န္းမာေရးရင္လည္း ခ်ဴခ်ာေတာ့မယ္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာရင္လည္း ဆံုးရႈံးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ လကၡဏျပရံုသာမက သားငယ္ သမီးငယ္ရွိရင္လည္း အသက္ဆံုးရႈံးတတ္တဲ့ နိမိတ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။


ဆံပင္ရဲ႔ အေရာင္အေပၚမွာ မူတည္ျပီးေတာ့လည္း အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတတ္ၾကပါေသးတယ္။ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြမွာ ဆံပင္ ေျပာင္းဖူးေမြးေရာင္ရွိသူဟာ ကံေကာင္းသူအျဖစ္ ယူဆတတ္ၾကျပီး တခ်ိဳပေဒသေတြအတြက္ေတာ့ အနက္ေရာင္ဆံပင္ရွိသူသာ ကံေကာင္းသူအျဖစ္ ယူဆတတ္ၾကပါတယ္။ အနီေရာင္ဆံပင္ရွိသူေတြကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်တတ္ၾကပါတယ္။


ဒီဆံပင္အေရာင္အဆင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အယူအဆေရးရာကို ခိုင္ခိုင္မာမာ သက္ေသျပႏိုင္တဲ့ အေထာက္အထား မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္ျပဇာတ္ဆရာႀကီး ရွိတ္စပီးယားရဲ႔ ေရႊစိတ္ေတာ္ အလိုက်-ျပဇာတ္ထဲမွာေတာ့ ဒီသေဘာတရားမ်ိဳး ခပ္ဆင္ဆင္ေရးဖြဲ႔ခဲ့ဖူးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုေခတ္မွာေတာ့ ဒီအယူအဆဟာ လံုးဝနီးပါး ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပါျပီ။ ဆံပင္ကို လိုသလိုေဆးဆိုးျပီး လိုသလိုပံုစံေျပာင္း အလွဆင္ၾကတဲ့ေခတ္ မဟတု္လား။


ဒါေပမဲ့ ဆံပင္နီသူဟာေဒါသအမ်က္ႀကီးသူ၊ ရက္စက္ၾကမ္းၾကတ္သူ၊ အခ်စ္ေရးရာနယ္ပယ္မွာေတာ့ စိတ္ေပ်ာ့သူ၊ စိတ္လြယ္သူလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒန္ဘာတန္ေဒသက အယူအဆအရကေတာ့ ဆံပင္နီတဲ့ အမ်ိဳးသားဟာ လင္ေယာက်္ားမပီသတဲ့ လူစားမ်ိဳးလို႔ ယံုၾကည္ျပီး အမ်ိဳးသမီးေတြ ေရွာင္ၾကဥ္ေလ့ရွိပါတယ္။


ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေသွ်ာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ-ဆိုတဲ့ စကားရွိသလို ေယာက်္ာတးို႔ဘုန္း ဆံထံုး-လို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာေတြ ယူဆတတ္ၾကပါေသးတယ္။ ရွင္ေမြးႏြန္း-မင္းနႏၵာဇာတ္မွာ မင္းနႏၵာရဲ႔ ညာလက္ရံုးကို ရွင္ေမြးႏြန္းက ေခါင္းအံုးအိပ္တဲ့အတြက္ မင္းနႏၵာ ဘုန္းကံနိမ့္ပါးျပီး က်ဆံုးရတယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။


အခုလို ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အယူအဆ၊ အစြဲအလမ္းေတြ ေထြျပားတာဟာ ဆံပင္မွာ လူေတြရဲ႔ အထါတ္အျမတ္ျဖစ္တဲ့ ဦးေခါင္းထက္က ျဖစ္တာရယ္၊ ဆံပင္ဟာ လူရဲ႔တကိုယ္လံုးမွာ အသက္ရွင္သမွ် ကာလပတ္လံုး ဘယ္ေတာ့မွ ဖ်က္ဆီးလို႔မရတဲ့အရာရယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆံပ္ငကို ဘယ္လိုပဲ ရိတ္ရိတ္ အခ်ိန္တန္ရင္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႔ ျပန္လည္ရွင္သန္လာ၊ ေပါက္လာတာပဲမဟုတ္လား။


ခရစ္ယာန္ဓမၼေဟာင္းက်မ္းမွာ လာတဲ့ ဣသေရလပံုျပင္မွာ ဆံမဆန္အမည္ရွိသူ လူသန္ႀကီးဟာ ဆံပင္ေပၚမွာ သူ႔ရဲ႔စြမ္းအားဗလက တည္ေနျပီး သူ႔ကို ဖမ္းဆီးလိုတဲ့အခါ သူ႔ရဲ႔ဆံပင္ကို ရိတ္ျပီးမွ ဖမ္းလို႔ရႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔
ေဖာ္ျပပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြအဖို႔ေတာ့ ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေနာက္တိုင္းဓေလ့ေလာက္ အယူသီးမႈမရွိလွ ေပမဲ့ အထြတ္အျမတ္အယူအဆကေတာ့ ခိုင္ျမဲလ်က္ရွိပါတယ္။ ေရွးေခတ္အဆက္ဆက္ကစျပီး
ေခတ္ကာလအေလ်ာက္ ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔မႈအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိခဲ့ပါတယ္။ မိမိအျမတ္တႏိုးထားတဲ့ ဆံပင္ကိုျဖတ္ျပီး ေစတီ၊ ပုထိုးေတြမွာလည္း လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ သက္ႀကီးဝါႀကီး ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ၾကြလာတဲ့အခါမွာလည္း ဆံပင္ကိုျဖန္႔ခင္းျပီး လမ္းခင္ပူေဇာ္ေလ့ရွိပါတယ္။ သိပ္ျပီးအယူသီးတဲ့ ျမန္မာတခ်ိဳ႔ကေတာ့ အဂၤါေန႔မွာ ဆံပင္ကို အုန္းဆီလိမ္းရင္ သားခ်င္းေဆြမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ တကြဲတျပား ေနရတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ပါဏာတိပါတ အေမးအေျဖ

  လူဗိုလ္

အေမး-
အရွင္ဘုရား တပည္႔ေတာ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာနွင္႔ ပတ္သတ္နွင္႔ ပတ္သတ္ျပီး အလြန္အားနည္းပါသည္ အရွင္ဘုရား။ တပည္႔ေတာ္သည္ facebook မွ ဗုဒၶဘာသာ / အေတြးအျမင္  post မ်ားကို ဖတ္ျပီး တပည္႔ေတာ္ ဗုဒၶဘာသာနွင္႔ ပတ္သတ္ျပီး ပို၍သိျမင္လာရပါသည္။ တပည္႔ေတာ္၏ စိတ္ထဲတြင္ သိခ်င္ေသာ ေလာက နွင္႔ ပတ္သတ္၍မရွင္းေသာ ျပႆနာမ်ားကိုလဲ ဗုဒၶ၏အယူ၀ါဒ ျဖင္႔ ပို၍နားလည္သေဘာေပါက္လာရပါသည္။ ပိုမို၍ ၾကည္ညိဳ သဒၶါတရား ပြားမ်ားလာရ ပါ၏ အရွင္ဘုရား။
ယခု တပည္႔ေတာ္ကို ေမးခြန္း ေမးခြင္႔ျပဳပါ အရွင္ဘုရား။ ယခု ေမးခြန္းကို တပည္႔ေတာ္ နားမလည္၍ ေတြးေနသည္မွာ နွစ္အေတာ္ ၾကာပါျပီအရွင္ဘုရား။ ခုထိလဲ ေတြး၍မရေသးပါ အရွင္ဘုရား။ တပည္႔ေတ္ ေမးခြန္းတြင္ အမွား တစံုတရာပါရွိပါက ခြင္႔လြတ္ေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။



ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားသည္ တပည္႔ေတာ္တို႔အား သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း တရားအား ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ႔ပါသည္။ ဤသို႔ ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ တရားမ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာေကာင္း တေယာက္အေနျဖင္႔ ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ျခင္းမွာ အေရးၾကီးသည္ဟု တပည္႔ေတာ္နားလည္ပါသည္။

ငါးပါးသီလ တြင္ ပထမ ဦးဆံုးအခ်က္ ျဖစ္သည္႔ ပါဏာတိပါတာ ကံနွင္႔ ပတ္သတ္၍ တပည္႔ေတာ္ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည္႔ ပါသည္ အရွင္ဘုရား။
ဤသို႔ စဥ္းစားၾကည္႔ေသာ အခါ တပည္႔ေတာ္ သည္ ပါဏာတိပါတာ ကံ နွင္႔ ကင္းလြတ္သည္ ဟု မည္သို႔မွ် ေတြး၍မရပါ အရွင္ဘုရား။
တပည္႔ေတာ္ သည္ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အသား၊ငါး မ်ားကို   ခႏၷာေဗဒ   ၏ လိုအပ္ခ်က္ အရ သံုးေဆာင္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း တပည္႔ေတာ္တို႔၏ လိုအပ္ခ်က္ေၾကာင္႔ အသား၊ ငါး တို႔ကို ေန႔စဥ္ သတ္ျဖတ္ေနရ သျဖင္႔ ၎၊ အျပန္အလွန္အားျဖင္႔ စားသံုးရန္ အတြက္ ေငြေပး၍ ၀ယ္ယူရျခင္းသည္ သတ္ျဖတ္ရန္ အတြက္ ေငြေၾကးေပး၍ ခိုင္းသည္႔ သေဘာသက္ေရာက္သည္႔ အတြက္၎။ တပည္႔ေတာ္သည္ မိမိကို မိမိ အျပစ္ကင္းသည္ဟု မယူဆလိုပါ အရွင္ဘုရား။ တပည္႔ေတာ္ကို ရွင္းျပေပးလိုပါသည္ အရွင္ဘုရား။ တပည္႔ေတာ္အား ငါးပါသီလ နွင္႔ပတ္သတ္၍ လည္းရွင္းျပေပးပါ အရွင္ဘုရား။

ကိုေအာင္ထက္

++++++++



အေျဖ

ဒကာေတာ္ေမးခြန္းအတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေရွးဦးစြာ မိတ္ဆက္လုိပါသည္။ ဒကာေတာ္ေမးခြန္းက ေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းပါ၊ သက္သတ္လြတ္စား၀ါဒ ေမးခြန္းနဲ႕ အတူတူပါပဲ၊ သက္သတ္လြတ္စားတဲ့သူေတြက ကုသုိလ္ရေအာင္လုိ႔ အသား ငါး မစားၾကဘူးတဲ့၊ သူမ်ားအသက္ သတ္ျခင္းႏွင့္ သြယ္၀ုိက္ျပီး မကင္းသူျဖစ္လုိ႔ မစားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကပါလိမ့္မည္။ ဒကာ့ေမးခြန္းကလဲ အဲဒီေမးခြန္းအတုိင္းပါပဲ။


ပါဏာတိပါတဆုိတာ

ေရွးဦးစြာ ပါဏာတိပါတ အဓိပၸါယ္ကို နားလည္ဖုိ႔လိုသည္။

ပါဏ-အသက္။ အတိပါတ-သတ္ျခင္း။
ထုိသုိ႔ သူတပါးအသက္ကုိ သတ္ရာ၀ယ္ မေတာ္တဆျဖစ္တာမ်ိဳး၊ ေစတနာမပါဘဲ သတ္မိတာမ်ိဳးကို မဆုိလုိပါ။

သူတပါး အသက္ သတ္သူ၏ သႏၱာန္မွာ

(၁) အသက္ရွိသတၱ၀ါဟု အမွတ္သညာ ရွိေနရမည္၊
(၂) အသက္သတ္ျခင္းကို ျဖစ္ေစေသာ ကာယကံ ၀စီကံတုိက္ရုိက္ (ကာယပေယာဂ၊ ၀စီပေယာဂ) တစ္ခုခုပါရွိျခင္း။
(၃) ထုိ သတၱ၀ါကို ေသေစေသာ ကာယကံ ၀စီကံကို ျဖစ္ေစေသာ ေစတနာ (၀ဓကေစတနာ)ပါရွိရျခင္း။

 
အရိယာျဖစ္ေသာ စကၡဳပါလမေထရ္ၾကီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ပုရြက္ဆိပ္ေတြႏွင္းမိျပီး မ်ားစြာ ေသကုန္သည္ကို ရဟန္းငယ္မ်ားက စကၡဳပါလမေထရ္ သူမ်ားအသက္ သတ္သည္ဟု စြပ္စြဲခဲ့ဖူးသည္၊ ဘုရားက သတ္လုိတဲ့ စိတ္ေစတနာ (၀ဓကေစတနာ) မပါေသာေၾကာင့္ ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္ဟု မိန္႔ခဲ့သည္။

ထုိျပဆုိခဲ့ေသာ အဂၤါမ်ားျဖင့္ စိစစ္ၾကည့္ေသာ္

ေစ်းမွ သုိ႔မဟုတ္ သားသတ္သမားထံမွ အသား၀ယ္ျခင္းသည္

• ကိုယ္ကိုတုိင္သတ္သည္လဲ မဟုတ္

• သတ္ေစဖုိ႔ရန္ ကုိယ္အားျဖင့္၎ ႏုတ္၀စီအားျဖင့္၎ ဒီအေကာင္ ဒီသတၱ၀ါကို သတ္ပါဟု ေစခုိင္းျခင္းမ်ိဳးလဲမပါ၊

• ထုိသတၱ၀ါကို ေသေစလုိေသာ ၀ဓကေစတနာလဲ မရွိဆုိေတာ့ ေစ်းဆုိင္ သုိ႔မဟုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ထံမွ အသား၀ယ္ခ်က္စားသူသည္ ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္ပါ။

အသားစားသူတုိင္းသာ ပါဏာတိပါတကံ က်ဴးလြန္၏ဆုိလွ်င္ ဘုရားရဟႏၱာမ်ား သူမ်ားအသတ္ သတ္ေနသူမ်ား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္တုိင္ကလဲ ေန႔စဥ္ ရပ္ထဲရြာထဲမွ ဒကာ ဒကာမမ်ားက လွဴလုိက္သမွ် ေလာင္းသမွ်တုိ႔ကိုသာ ဘုန္းေပးေနရသည္ျဖစ္ရကား အသားေရာ ဘာေကာ မေရွာင္ အကုန္ဘုန္းေပးရသည္။

လူအသိမ်ားသည့္ သာဓကတစ္ခုကေတာ့ ဘုရားပရိနိဗၺာန္၀င္စံခါနီးအခ်ိန္မွာ စုႏၵလွဴလုိက္ေသာ ၀က္သားကိုေတာင္ ဘုန္းေပးသြားခဲ့သည္။

တခါက ဘ၀ဆက္တိုင္းနီးပါး ဘုရားရွင္နဲ႕ အျပိဳင္ အတုိက္အခံ လုပ္လာခဲ့ေသာ အရွင္ေဒ၀ဒတ္ အေလာင္းသည္ ယခု အရွင္ေဒ၀ဒတ္ဘ၀မွာပဲ ဘုရားနဲ႔ျပိဳင္လုိသည္၊ ဘုရားနဲ႔ စင္ျပိဳင္ အဖြဲ႕တစ္ခု တည္ေထာင္လုိသည္ျဖစ္ရကား အာဏာရ အဇာတသတ္မင္းသားနဲ႔ ပူေပါင္းကာ ဘုရားႏွင့္ လက္ရွိအာဏာရ အေဖျဖစ္သူ ဘုရင္ဗိမၺိသာရမင္းတုိ႔ကို လုပ္ၾကံခဲ့သည္။

ဘုရားရွင္ထံ သံဃာအသင္းခြဲရန္ ဆု ၅ မ်ိဳးေတာင္းဆုိသည္၊

• ထုိဆု ၅ မ်ိဳးတြင္ အသက္ထက္ဆုံး အသားငါးမစားဘဲ ေနရန္၊ အသားစားပါက အျပစ္ျဖစ္ေစ ဆုိတဲ့ ဆုတစ္ခုပါသည္။

ဘုရားက လုံး၀ကို ပယ္လုိက္သည္။

အစြန္း ၃ပါးမွ လြတ္လွ်င္ (တိေကာဋိပရိသုဒၶ) တားျမစ္ထားသည့္ လူ, ဆင္, ျမင္း, က်ား, ေျမြ စတဲ့ အသားၾကီး ၁၀မ်ိဳးက လြဲရင္ အသားဟင္းမွန္သမွ် စားႏုိင္သည္။

အစြန္း ၃ပါးဟူသည္
္
၁။ အဒိ႒-အသားသတ္သမားသည္ ဒီအသားကုိ ငါ့အတြက္ သတ္ေနသည္ဟု မျမင္ျခင္း၊
၂။ မၾကားရျခင္း၊
၃။ ယုံမွားျခင္း မရွိျခင္းျဖစ္သည္။

• အသားသတ္သူက ကိုယ့္အတြက္ သုိ႔မဟုတ္ ကိုယ္က မွာလုိက္လုိ႔ ေအာ္ဒါမွာလုိ႔ သတ္သည္ဟု ကိုယ္တုိင္လွ်င္ ထုိအသား မစားေကာင္း၊
• ကိုယ့္အတြက္ သတ္ေပးေနသည္ဟု ၾကားပါကလဲ ထုိအသား မစားေကာင္း၊
• ဒီအသားနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုယ့္အတြက္ ရည္စူးျပီး သတ္ေနတာပါလားဟု သံသယစိတ္ျဖစ္ေနရင္လဲ ထုိအသား မစားရ ဟူသတည္း။

ေစ်းသည္ သို႔မဟုတ္ အသားသတ္သမားသည္ သူ၏အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအတြက္ အသားမ်ားကို သတ္ျဖတ္ေရာင္းခ်ရာတြင္ မည္သူမည္၀ါအတြက္ တိက်ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိ၊ ကိုယ့္ဆုိင္ လာသမွ်သူမ်ားကိုသာ ေရာင္းခ်သည္၊

ကိုယ္က သတ္ခုိင္းလုိ႔ ကိုယ့္အတြက္ သတ္သည္ဟုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ထုိသားသတ္သမားမွာ မရွိသည္အတြက္ ထုိသူေရာင္းေသာ အသားဟင္းမ်ား ၀ယ္ခ်က္ေကာင္းသည္၊ စားေကာင္းသည္။ အကယ္၍ ပိႆာခ်ိန္အမ်ားအျပား လုိခ်င္ေသာ ကိုယ္က အလွဴၾကီးေတြအတြက္  ေအာ္ဒါမွာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ သံသယျဖစ္စရာပင္။

အသားငါးမစားဘဲ သက္သတ္လြတ္သမား၏ အစားအစာအေပၚ ရသတဏွာ ေလာဘျဖင့္စားျခင္းႏွင့္
အသားငါးစားျပီး အစားအစာအေပၚ တပ္မက္သည့္ ရသတဏွာမရွိဘဲ အစားအစာအေပၚ ဆင္ျခင္ျပီး

စားသုံးေနသူ မည္သူက အကုသုိလ္ျဖစ္၊ မည္သူက ကုသုိလ္ျဖစ္ေနသနည္း စဥ္းစားဖြယ္ရွိသည္။

သက္သတ္လြတ္၀ါဒမ်ားအတြက္ စဥ္းစားဖြယ္ျဖစ္သလုိ ပါဏာတိပါတကံ အေပၚ သံသယျဖစ္ေနသူအတြက္ စဥ္းစားသင့္သည္။

တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္က မိမိတုိ႔သႏၱာန္မွာရွိေနတဲ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစတဲ့ အကုသုိလ္ ကိေလသာစိတ္မ်ားကို ပယ္သတ္ႏုိင္ဖုိ႔အေရးကို ဦးစားေပး လမ္းညႊန္သည္၊
ထုိ ပါဏာတိပါတကံစတဲ့ ငါးပါးသီလကို မလုံျခံဳႏုိင္ျခင္း က်ိဳးေပါက္ရျခင္းတုိ႔သည္ အေျခခံအားျဖစ့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ အသားဟင္းပဲ စားစား သက္သတ္လြတ္ပဲ စားစား ေလာဘစတဲ့ ကိေလသာ မျဖစ္ဖုိ႔အဓိကျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ပါသည္။

ဤမွ်ေလာက္ျဖင့္ ဒကာေတာ္ ေက်နပ္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ အကယ္၍မ်ား မတင္းတိမ္ေသးပါက တျခားဆရာေတာ္မ်ားအား ေမးႏုိင္ပါသည္။



ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ေမတၱာျဖင့္
သီတဂူစတား

ေယာက္်ားဆုိတာ

ေယာက္်ားဆုိတာ

  လူဗိုလ္

ေယာက္်ားဆုိတာ
If you kiss him, he kisses you back
သင္ကသူ႔ကိုနမ္းရင္... သူကသင့္ကိုျပန္နမ္းမယ္
If you don't, he patiently waits
မနမ္းရင္လည္း... သူကစိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ေစာင့္မယ္...
If you praise him, he says thanks you
သင္ကသူ႔ကို ခ်ီးမြမ္းရင္... သူက ေက်းဇူးပါလို႔ျပန္ေျပာမယ္...
If you don't, he feels secure in your love
မခ်ီးမြမ္းရင္လည္း.. သင္အခ်စ္နဲ႔ကိုသူစိတ္ခ်ေနမယ္..
If you agree to all his likes, you have met your fantasy man

သူအၾကိဳက္ေတြ အားလံုးကို သင္သေဘာက်ရင္.. သင္ကံေကာင္းတယ္..
If you don't, you still get along
မၾကိဳက္ရင္လည္း... တပူးတြဲတြဲပါပဲ
If you visit him often, he welcomes you every time
သင္ကသူ႔ဆီကို မၾကာခဏသြားလည္းရင္... သူကအျမဲတမ္း သင့္ကုိၾကိဳမယ္...
If you don't, he'll visit you instead
သင္ကသြားမလည္ရင္လည္း ...သူကသင့္ဆီကိုလာလည္မယ္...
If you are well dressed, he says you are beautiful
သင္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္၀တ္စားထားရင္... မင္းအရမ္းလွတာပဲလို႔ သူကေျပာမယ္
If you don't, you are still beautiful
အလိုမ၀တ္စားရင္လည္း... မင္းဟာလွေနတံုးပါပဲ..
If you are jealous, he reassures you and holds you
သင္ကမနာလိုအူတိုျဖစ္ခဲ့ရင္... သင္ကိုစိတ္ခ်ဖို႔ေျပာျပီး ေထြးေပြ႔မယ္...
If you're not, he gives you no reason to be
မနာလိုမျဖစ္ရင္လည္း... ဘာမွေျပာမွာမဟုတ္...
If you kiss him once in a while, he's appreciative of your affection
သင္သူ႔ကိုေတာ္ေတာ္ၾကာမွ တခါေလာက္နမ္းရင္... သင္ရဲ့ျမတ္ႏိုးမူကိုတန္ဖိုးထားမယ္...
If you kiss him often, he will always have you on his mind
မၾကာခဏနမ္းရင္လည္း.. သူ႔အေတြးထဲမွာ သင္အျမဲရိွမယ္...
If you stare at another man, he knows that you're only admiring
သူမကတျခားသူေတြကို ေငးမိရင္... သူကေလးစားလို႔ၾကည့္တာလုိ႔သိတယ္...
If he is stared by other women you know why-he's one hot babe
သူကိုတျခားမိန္းမကေငးရင္လည္း... သူမကလန္္းလုိ႔ ၾကည့္တာ...
If you talk, he'll always listen
သူမစကားေျပာရင္... သူအျမဲနားေထာင္တယ္..
If you listen, he'll tell you anything you want to know
သင္ နားေထာင္ရင္... သင္သိခ်င္တာအားလံုးသူေျပာျပလိမ့္မယ္...
In short:
အတုိခ်ဳပ္ရင္
So complex, yet so direct
ရွဳပ္ေထြးသေလာက္ တည့္တည့္ေျပာသူ
So strong, yet so supportive
ခြန္္အားရိွသလို... အရမ္းပံပိုးသူ...
So dazzling, yet so humble
ေတာက္ေျပာင္သေလာက္... ႏိွမ့္ခ်တတ္သူ
So passionate, yet so marvelous... .MEN!
စိတ္ျပင္းထန္သလို... အံၾသဖြယ္ေကာင္းသူ... ေယာက္်ား...

သမိုင္းစကား

သမိုင္းစကား

  လူဗိုလ္

သမိုင္းမွတ္တမ္းတင္သူေတြဟာ အဂတိ မလိုက္ရဘူး။ ခ်စ္လို႕ေျမႇာင့္ပင့္ေရးတယ္။ မုန္းလို႕ ႏိွမ့္ခ်ကဲ့ရဲ့တယ္။ ေၾကာက္လို႕ ဖုံးကြယ္ေျပာတယ္။ မသိတာကို ဝန္မခံခ်င္လို႕ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ေရးတယ္ဆိုတာမ်ိဳး ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ရဘူး။ ဂတိမလိုက္ဘဲ ေရးသားတဲ့ သမိုင္းစစ္စစ္ကို ရွာျပီး ေလ့လာပါလို႕ေျပာခ်င္တာ။ သမိုင္းစစ္စစ္ကို သိရင္ အခ်ဴပ္ကေတာ့ မအ ဘူးေပါ့။ (ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊ သမိုင္းႏွင့္ စကားေျပာျခင္းမွ)
12/26/09
ဒဂၤါးအတု
 ေတာင္ပန္နီ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ႏွင့္ ဒဂၤါးတု
 မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ေငြစကၠဴ ေငြအေႂကြဒဂၤါး အတုမ်ားျပဳလုပ္ရန္ ၾကံစည္ၾကသည့္နည္းတူ မင္းတုန္းမင္း လက္ထက္ကလည္းဒဂၤါးအတုမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ဘူးသည္။ ေငြကိုေၾကးနီမ်ားေရာစပ္၍ တံဆိပ္ေတာ္အတု ႐ိုက္ႏွိပ္ကာ သုံးစြဲၾကသည္။
 ဒဂၤါးတုျပဳလုပ္သူမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး တစ္ပါးျဖစ္သည္။ ထိုဘုန္းေတာ္ၾကီး စတင္ျပဳလုပ္ေသာ ဒဂၤါးတုမ်ားမွာ ၾကာလာသည့္အခါ ေၾကးနီမ်ားသည္ျဖစ္၍ ဥေဒါင္း႐ုပ္ အေတာင္ပန္က စတင္ကာ ေၾကးနီေရာင္ ေပၚလာသျဖင့္ ျမိဳ႕ဝန္ေထာင္မႉး ( တေထာင္မႉး ) တို႕စံုစမ္း စစ္ေဆးရမိရာတြင္ ထိုဘုန္းေတာ္ၾကီးကို ေမာင္းေက်ာ္ရာဇဝတ္ေတာ္ ေပးရဘူးေလသည္။
 ထိုဘုန္းေတာ္ၾကီးကို " ေတာင္ပန္နီ ဘုန္းေတာ္ၾကီး" ဟု ၎ ထိုဘုန္းေတာ္ၾကီးျပဳလုပ္ေသာ ဒဂၤါးကို " ေတာင္ပန္နီဒဂၤါး" ဟု ၎ ေခၚေဝၚၾကသည္။ ထို အခ်ိန္က ဒဂၤါးမ်ားကို စစ္မစစ္ မွန္မမွန္ ၾကည့္႐ႉသုံးစြဲၾကရေၾကာင္းသိရသည္။
( ျမန္မာ ဒဂၤါးမ်ား ၊ သေျပညိဳ ေမာင္ကိုဦး ၊ စာေပဗိမာန္ ၁၉၇၀ ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၀၃ )
 မင္းတုန္းမင္း ေခတ္ ကတည္းက ဒဂၤါး အတု ေပၚ၊ မေပၚ ရဲရဲ မေျပာတတ္။ သို႕ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွာ ေတာ့ ရတနာပံု ဒဂၤါးမွန္သမွ် ထိုင္း၊ အိႏၵိယ ႏွင့္ ေဟာင္ေကာင္ စတဲ့ႏိုင္ငံေတြက အတုလုပ္ျပီးေရာင္းတယ္။ ေတာင္ပန္ မနီ ၊ ရင္အုပ္လည္း မနီ။ အေလးခ်ိန္မတူ ၊ ေငြသားစစ္စစ္ မသုံးတာကလြဲရင္ က်န္တာအကုန္နီးပါးတူတယ္။
 ကိုလိုနီ ေခတ္ဦးကတည္းက ေပ်ာက္ပ်က္သြားခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ရတနာပံု ဒဂၤါး ပံုစံခြက္ေတြ ဘယ္ဆီထိ ခရီးဆက္တယ္ဆိုတာ မေျပာႏိုင္ေသာ္လည္း အေရတြက္ ၃၆ သန္းေက်ာ္ ထုတ္ခဲ့တဲ့ ဒဂၤါးအစစ္ေတြေရာ ၊ ခုေခတ္လုပ္ ဒဂၤါး အတုေတြပါ ကမၻာအႏွံ႕ခရီးဆက္ေနၾကေလရဲ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာေတြ ရတနာပံု ဒဂၤါး ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အျမတ္တႏိုး ၊ အမွတ္တရ သိမ္းထားလဲ မသိ။
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/26/2009 3 comments Links to this post
Labels: ေရွးပစၥည္း ၾကည့္မယ္
12/24/09
 ပစပ္ရာဇဝင္
ေမွာ္ဘီ ဆရာသိန္းရဲ့ " ပါးစပ္ရာဇဝင္ " ပါ အေၾကာင္းရာ တခ်ိဳ႕ကို ေဒါက္တာ သန္းထြန္း ၊ ေဒါက္တာ ရီရီ ႏွင့္ မၾကန္ တို႕ရဲ့ စာတမ္းငယ္ေတြ မွာ မၾကာခဏေဖာ္ျပတာ ဖတ္ဖူးပါလိမ့္မယ္။
 သမိုင္း ပညာရွင္ " မၾကန္ " က ပါးစပ္ရာဇဝင္ကို " ဖတ္လို႕ ေကာင္းသည္။ ပါးစပ္ရာဇဝင္ ဆိုေတာ့လည္း မွန္သင့္သေလာက္ မွန္ျပီး မေသခ်ာတာေတြလည္ ပါမွာေပါ့ေလ " ဆိုျပီး မွတ္ခ်က္ေပးတယ္ ။
 ေမွာ္ဘီ ဆရာသိန္းရဲ့ " ပါးစပ္ရာဇဝင္ " မွာ ပါတဲ့ အေၾကာင္းရာေတြဟာ ေပစာ ၊ ပုရပိုဒ္စာ ေတြႏွင့္ သက္ၾကီးရြယ္အို ေတြရဲ့ ေျပာျပခ်က္ေတြကို အေျခခံထားတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ သက္ဦး ဆံပိုင္ ဘုရင္ ႏွင့္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ေအာက္က အုပ္ခ်ဳပ္ခံ ျပည္သူ ၊ မင္းခစား အမတ္ေတြ ရဲ့ ခံစားခ်က္ " သေရာ္စာ " လို ျဖစ္ေန လို႕ ဘိုးေတာ္ ( ဗဒံုမင္း ) ႏွင့္ ဘၾကီးေတာ္ တို႕ တင္မကဘဲ အျခားက်န္ေနေသးတဲ့ ေခတ္ ႏွင့္ ဘုရင္ေတြ အတြက္ပါ ရွိသင့္ပါတယ္။
 ေပးထားတဲ့ လင့္ ေတြက ေဒါင္း ယူႏိုင္ပါတယ္။
https://www.myanmarisp.com/history/History-eBooks/126%20PaSatYarZar...
 http://www.zshare.net/download/70319034c1750375/
 စာအုပ္ ( PDF ) ဖိုင္ ကို ျမန္မာ့ သတင္း ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာအဖြဲ႕ ကေနယူထားပါတယ္။
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/24/2009 3 comments Links to this post
Labels: သမိုင္းစကား၊ ပန္းစကား
12/15/09
ဥေဒါင္း ၊ ခြက္ေဒါင္း ၊ ကေဒါင္း
ေရွးေဟာင္း ဒဂၤါး ေလ့လာစုေဆာင္းသူမ်ားသူမ်ားကို ဒါေတြ သတိထားပါလို႕ ေျပာခ်င္တယ္
 ရတနာပံု ေခတ္ ဒဂၤါး ေတြမွာပါတဲ့ ေဒါင္းတံဆိပ္ ကို ဥေဒါင္း ၊ ခြက္ေဒါင္း ၊ ကေဒါင္း စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာေနၾကတယ္။ မွန္တဲ့ လူ မွန္ႏိုင္တယ္။ ဘာျပဳလို႕ဆိုေတာ့ သုံးထားတဲ့ " ေဒါင္း " ႐ုပ္ေတြ မတူလို႕ပါ။
စုေဆာင္းလို႕ ရသမွ် ကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
( ပန္းခက္လို႕ ေျပာေနၾကတဲ့ အခက္ႏွစ္ခက္ ဟာလည္း မွန္ခ်င္မွ မွန္မယ္ ၊ တမတ္တန္ ေၾကးဒဂၤါး မွာသုံးထားတာ အခက္ႏွင့္မတူဘဲ အႏြယ္ႏွင့္ ပိုတူတယ္ )
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/15/2009 1 comments Links to this post
Labels: ေရွးပစၥည္း ၾကည့္မယ္
12/12/09
ရတနာပံု တိုး ဒဂၤါး

ေဒါင္းဒဂၤါး ကို " ရတနာပံုေဒါင္းဒဂၤါး " လို႕ေရးရင္ ၊ တိုးဒဂၤါး ကိုလည္း ရတနာပံု တိုးဒဂၤါး လို႕ ေရွ႕မွာ
" ရတနာပံု" ထည့္ျပီး ေရးသင့္တယ္။
 ရတနာပံု ေဒါင္းဒဂၤါး အေၾကာင္း သိပ္အသားေပးျပီးေရးတဲ့အခါ ရတနာပံုတစ္ေခတ္ တည္းမွာထုတ္လုပ္တာ ျဖစ္ပါလွ်က္ အျခားအမွတ္တံဆိပ္ပါ ဒဂၤါးေတြကို ေမွးမွိန္ေစပါတယ္။
 ျမန္မာတို႕ရဲ့ အစဥ္လာ အေခၚအရ ဒဂၤါးဆိုတာ " အမွတ္တံဆိပ္" သို႕မဟုတ္ " စာ " ပါ ေရႊ သို႕မဟုတ္ ေငြ အျပားဝိုင္းငယ္ေတြကိုသာ ေခၚျခင္းျဖစ္တယ္။ ေၾကး၊ သံ ၊ ခဲ စတာေတြႏွင့္ လုပ္ထားတာမ်ိဳးကိုေတာ့ ေၾကးပိုက္ဆံ ၊ သံပိုက္ဆံ ၊ ခဲပိုက္ဆံ စသျဖင့္ေခၚၾကတယ္။ ဒဂၤါး လို႕မေခၚပါ။
 မင္းတုန္းမင္း ေခတ္ ေရႊ ႏွင့္ ေငြ ဒဂၤါးေတြ ထုတ္လုပ္ခဲ့တယ္လို႕ အမ်ားစုေရးၾကတယ္။ သီေပါမင္း ေခတ္မွာ ေဒါင္းဒဂၤါးေတြကို ဆက္လက္ ထုတ္လုပ္သုံးစြဲပါတယ္။ ၁၂၄၀ မွာ တိုးတံဆိပ္ ေၾကးဒဂၤါး ( ေၾကးပိုက္ဆံ ) ထပ္ထုတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ပံုကိုၾကည့္ပါ။
" တိုး " သတၱဝါ
" တိုးတံဆိပ္ေတာ္" စာတမ္း
( တိုး ဆိုတာ ျမင္း ႏွင့္ သမင္ သတၱဝါ ႏွစ္ေကာင္ကို ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ လာဒ္ေကာင္လို႕ အယူရွိတယ္။
သီေပါမင္းရဲ့ " တိုး " ဟာ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားေတြ ရဲ့ တိုး လို ၾကည့္မေကာင္းပါ ၊ ႐ုပ္ဆိုးလွတယ္ )
 အျခား တဘက္မွာေတာ့
" ၁ူး သုံး ဒဂၤါး "
" ၈ ပံု တပံု "
" ၁၂၄၀ "
" အခက္ ၂ ခက္ " ( အခ်ိဳ႕က ဝိုက္ပန္းခက္လို႕ေျပာတယ္ )
" အခက္ ၂ ခက္ ရဲ့ၾကား မွာ ပန္းပြင့္ "
(ဘာပန္းပြင့္ မွန္းေသခ်ာမသိပါ၊အခက္ကို ဝိုက္ပန္းခက္လို႕ ဆိုရင္ ဒီအပြင့္ကို ဝိုက္ပန္းပြင့္လို႕ ဆိုႏိုင္မလားမသိပါ )
  ေၾကးဒဂၤါး မွာပါတဲ့ ခုႏွစ္ " ၁၂၄၀ " ဟာ ထုတ္လုပ္တဲ့ ခုႏွစ္ျဖစ္ပါမယ္။
သီေပါမင္းဟာ စေနသား ျဖစ္လို႕ စေနနံ( တ၊ ထ ၊ ဒ ၊ ဓ ၊ န ) ျဖစ္တဲ့အတြက္ တိုးတံဆိပ္ကို သုံးတယ္လို႕ အခ်ိဳ႕က ဆိုတယ္။ မွန္ခ်င္မွ မွန္မယ္။
 မင္းတုန္းမင္းဟာ အဂၤါ သားျဖစ္လို႕ " ျခေသၤ႔ " တံဆိပ္ကို သုံးတယ္ဆိုရင္ စေနသားျဖစ္တဲ့ သီေပါမင္းဟာ " နဂါး " သုံးဖြယ္ရာရွိတယ္။ " နဂါး " မၾကိဳက္လို႕ " တိုး " သုံးသလားေတာ့မသိပါ။
ဘာအတြက္ ဘာေၾကာင္႔ရယ္လို႕ေတာ့ တပ္အပ္ မေျပာႏိုင္ေသးပါ။
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/12/2009 0 comments Links to this post
Labels: ၁၉ ရာစု၊ မႏၱေလး။
12/5/09
ရတနာပံု ျခေသၤ့ ဒဂၤါး
မင္းတုန္းမင္း ေခတ္မွာ ေဒါင္းဒဂၤါး ေတြကို ခပ္လုပ္သုံးစြဲခဲ့တယ္ဆိုတာ အထူးေျပာစရာမလိုေတာ့ပါ။
ေဒါင္းတံဆိပ္အျပင္ တျခား အမွတ္တံဆိပ္ေတြျဖစ္တဲ့ " ျခေသၤ့ ၊ ယုန္ ၊ တိုး (လာဒ္ေကာင္ လို႕ အယူရွိတယ္ ၊ သမင္ ႏွင့္ ျမင္း သတၱဝါ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အေကာင္ )" ေတြရွိေသးတယ္ဆိုတာ မွတ္ဖို႕လိုေသးတယ္။
 ေရႊ ၊ ေငြ ၊ ေၾကး ၊ သံ ၊ ခဲ စတဲ့ သတၳဳပစၥည္းေတြ ကို အသုံးျပဳတယ္။ တန္ဖိုးေတြက ( တက်ပ္ ၊ ငါးမူး ၊ တမတ္ ၊ တမူး ၊ တပဲ )တို႕ျဖစ္တယ္။ သို႕ေသာ္ ဘယ္အမွတ္တံဆိပ္ ကို ဘယ္သတၳဳပစၥည္းသုံးျပီး ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးေတြႏွင့္ ထုတ္တယ္ဆိုတာ သိဖို႕လိုမယ္။ ရတနာပံု ေရႊ ျခေသၤ့ ဒဂၤါး အေၾကာင္း အက်ဥ္း ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ပံုကို ၾကည့္ပါ။
ယခင္
" ေဒါင္း" ႐ုပ္ေနရာမွာ " ျခေသၤ့ " ႐ုပ္ "
ေဒါင္းတံဆိပ္ေတာ္ " ေနရာမွာ "ျခင္ေသ့ တံဆိပ္ေတာ္ "
" ၁၂၁၄ " ခုႏွစ္ ေနရာမွာ " ၁၂၂၈ " ျဖစ္လာတယ္။ ဒဂၤါး ရဲ့ ျခားတဘက္မွာ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္ စာတမ္း ႏွင့္ စံုပန္းခက္ ၂ ခက္ ကေတာ့ အေျပာင္းလဲမရွိ။
 မင္းတုန္းမင္း ဟာ အဂၤါးသားျဖစ္လို႕ ျခေသၤ့ ႐ုပ္ကို သုံးတယ္။
၁၂၂၈ ကေတာ့ ျခေသၤ့တံဆိပ္ပါ ေရႊဒဂၤါး ေတြ အမွန္တကယ္ စတင္ထုတ္လုပ္တဲ့ ခုႏွစ္ျဖစ္မယ္။
( မွားေနရင္ ေျပာခဲ့ပါ။)
  " သကၠရာဇ္ ၁၂၂၇ ခု တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၉ ရက္ ၊ စေနေန႕ ၊ နံနက္တခ်က္တီးေက်ာ္ အခ်ိန္အခါေတာ္ ႏွင့္ အေျမႇာက္သံ (၃) ခ်က္ၾကားျပီးလွ်င္ ဥေဒါင္း ရုပ္တံဆိပ္အျပင္ ျမန္မာ အကၡရာႏွင့္ အရံတံဆိပ္ေတာ္တဖက္ ၊ စံုပန္းႏြယ္ရင္းဖ်ားတပ္လ်က္ ၊ ၎ အတြင္း ဘဝရွင္မင္းတရားၾကီး နန္းတက္ေတာ္မူသည့္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၁၄ ခု ၊ ၎ အထက္ က်ပ္သုံးဒဂၤါး ၊ ၎ပန္းႏြယ္အျပင္ ျမန္မာဘာသာေရး အရံအကၡရာ ရတနာပံု ေနျပည္ေတာ္ တဖက္ႏွင့္ က်ပ္သုံး ဒဂၤါးေတာ္မ်ားကို ခတ္လုပ္ေစ၍ တိုင္းၾကီး ျပည္ၾကီး အဂၤါရပ္ႏွင့္ အညီ ခ႐ိုင္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း အႏွံ႕အျပားသုံးစြဲၾကရ၏။ ထို႕ေနာက္ ေငြ ငါးမူးေစ့ ၊ မတ္ေစ့ ၊ မူးေစ့ ၊ ပဲေစ့ မ်ားႏွင့္ သံပိုက္ဆံ ၊ ေၾကးနီပိုက္ဆံ ၊ ခဲပိုက္ဆံမ်ားကိုလည္း ခတ္လုပ္ေစ၍ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း သုံးစြဲ ၾကရသည္။ ထို႕အျပင္ ေရႊဒဂၤါး ၊ ေရႊမတ္ေစ့ ၊ ေရႊမူးေစ့ မ်ားကိုလည္း ခတ္လုပ္ေစသည္ " လို႕ ေရႊနန္းသုံး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ မွာ ေဖာ္ျပထားတယ္။ ( ေရႊနန္းသုံး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ ကို ဘယ္သူေရးတယ္၊ ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္ ၊ ဘယ္လို ေရးတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ထိ စိတ္ခ်ရလဲဆိုတာ သိဖို႕ လိုအပ္ေသးတယ္ )
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/05/2009 0 comments Links to this post
Labels: ၁၉ ရာစု၊ မႏၱေလး။
ေဒါက္တာ သန္းထြန္း

ျမန္မာ့သမိုင္း ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အတြက္ အမွန္တကယ္ အလုပ္လုပ္ ျပီး ေက်းဇူးျပဴ ခဲ့တဲ့ ပညာရွင္
( ျမန္မာႏိုင္ငံသား ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသား )ေတြရဲ့ ကိုယ္ေရး ရာဇဝင္ အက်ဥ္း ကို စုစည္းေဖာ္ျပ ခ်င္ပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာ ၃၀ ၂၀၀၉ မွာ ကြယ္လြန္ သြားခဲ့တာ ၄ ႏွစ္ျပည့္ သြားျပီျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ရဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ အက်ဥ္း ကို စတင္ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။။.

 ေဒါက္တာ သန္းထြန္း
( ၁၉၂၃-၂၀၀၅ )

၁၉၂၃ ဧျပီ ၆ ေသာၾကာေန႕တြင္ အဖ ဦးဘိုးေတြ အမိ ေဒၚသင္တို႕မွ ဧရာဝတီတိုင္း၊ ပုသိမ္ခ႐ိုင္ ၊ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းျမိဳ႕ ၊ ေဒါင့္ၾကီးရြာ၌ ဖြားျမင္သည္။ ေမြးခ်င္း ငါးေယာက္တြင္ ဒုတိယေျမာက္ျဖစ္၍ အမည္ရင္း သန္းထြန္း ။

၁၉၃၈ မတ္တြင္ ငါးသိုင္းေခ်ာင္း အမ်ိဳးသားအထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဟိုက္စကူးဖိုင္နယ္ စာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္။

၁၉၃၉ ဩဂုတ္လတြင္ ရန္ကုန္ ယူနီဘာစီတီ၌ စတင္ပညာသင္။

၁၉၄၁ မတ္တြင္ အိုင္ေအ ( ဝိဇၨာ ေအာက္တန္း ) ေအာင္ ။

၁၉၄၂ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ ဖခင္၏တိုက္တြန္းမႈျဖင့္ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းဘုရားၾကီးတိုက္ ဦးဉာဏိႆရထံ၌ ဇာတာဖြဲ႕နည္း ၊ ျပကၡဒိန္လုပ္နည္း ၊ ေနၾကတ္ ၊ လၾကတ္ ၊အာယုဒါယတို႕ သင္သည္။ သၾကၤန္စာေရးသား၍ အစိုးရထုတ္ေဝခြင့္ရအျပီး ပံုႏွိပ္ခ်ိန္တြင္ ဗုံးက်သည့္အထဲပါသြားသည္။

၁၉၄၃ ငါးသိုင္းေခ်ာင္း အာရွလူငယ္ အတြင္းေရးမႉး။

၁၉၄၅ ငါးသိုင္းေခ်ာင္း ဖ - ဆ - ပ - လ ၏ ပထမဦးဆုံး ဥကၠ႒။

၁၉၄၆ မတ္တြင္ ဝိဇၨာဘြဲ႕။ ဇြန္ ၁ တြင္ ရကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန၌ အခ်ိန္ပိုင္းနည္းျပ၊ ဝိဇၨာဂုဏ္ထူးတန္း ကို ဆက္လက္ တက္ေရာက္။

၁၉၄၇ မတ္တြင္ ဝိဇၨာ (ဂုဏ္ထူး ) ဘြဲ႕။ ဇြန္ ၁ တြင္ အခ်ိန္ျပည့္နည္းျပ။

၁၉၄၈ ေအာက္တိုဘာ ၁၉ တြင္ ငါးသိုင္းေခ်ာင္း၊ ကြမ္းယာရြာမွ ဦးဘိုးျမိဳင္ ၊ ေဒၚျမ တို႕၏ သမီး ေဒၚခင္ရီ ႏွင့္ လက္ထပ္။

၁၉၅၀ မတ္တြင္ သမိုင္းမဟာ ဝိဇၨာ ဘြဲ႕။ ဇြန္ ၁၀ တြင္ လက္ေထာက္ ကထိက။

၁၉၅၁ ဥပေဒ သင္တန္းတက္။

၁၉၅၂-၁၉၅၆ ဥပေဒဘြဲ႕။ ကိုလံဘို စီမံကိန္း ျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေကာ္နဲလ္ တကၠသိုလ္ ( Cornnell University ) ပညာသင္ဆုရ။ အစိုးရပညာသင္ အျဖစ္လည္း အေရြးခ်ယ္ခံရ၍ မိမိဆႏၵျဖင့္ လန္ဒန္ တကၠသိုလ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့။ ေအာက္တိုဘာမွ ၁၉၅၆ ဇန္နဝါရီ အထိ လန္ဒန္ တကၠသိုလ္ တြင္ ပါရဂူဘြဲ႕ သင္တန္းတက္။ ပါေမာကၡ လုစ္ ၏ တိုက္တြင္းမႈျဖင့္ " ပုဂံေခတ္ သာသနာဝင္ " Buddhist Church Pagan Period " စာတမ္းကို တင္သြင္း၍ Ph. D, ဘြဲ႕ရ။ စာတမ္းၾကီးၾကပ္သူမွာ ပါေမာကၡ ေဟာျဖစ္ျပီး ယင္းစာတမ္း အတြက္ ဘီစီေလာ ဆုရ။
 ၁၉၅၆ ေမ ၁ တြင္ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္။ ဇြန္ ၁၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန လက္ေထာက္ကထိက ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသန အသင္း ရာသက္ပန္ အသင္းဝင္။ ႏိုဝင္ဘာ ၃ တြင္ တပ္မေတာ္ ေမာ္ကြန္းတိုက္၌ သုေတသန အရာရွိခ်ဳပ္ ႏွင့္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္။
 ၁၉၅၇ ဇန္နဝါရီ ၈ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန ၌ လက္ေထာက္ ကထိက။
 ၁၉၅၈ ဇြန္ ၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန အေနာက္တိုင္း ရာဇဝင္ ကထိက။
 ၁၉၆၀ ႏိုဝင္ဘာ ၅ တြင္ အေရွ႕တိုင္း သမိုင္းကထိက။
 ၁၉၅၈- ၆၁ ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသန အသင္း ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ။
 ၁၉၅၉-၆၁ ျမန္မာ့သမိုင္း ေကာ္မရွင္က ထုတ္ေဝေသာ သမိုင္းတံခြန္ ဂ်ာနယ္တြင္ တြဲဖက္ အယ္ဒီတာ။
 ၁၉၆၅-၈၂ ေအာက္တိုဘာ ၁ တြင္ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာႏွ ပါေမာကၡ။
 ၁၉၈၂ စက္တင္ဘာ ၁၇ တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ က်ိဳတို တကၠသိုလ္၊ အေရွ႕ ေတာင္ အာရွ ဌာနတြင္ သုေတသန ပညာရွင္အျဖစ္ အမႈထမ္။
 ၁၉၈၃ ဧျပီ ၆ တြင္ သက္ျပည့္ အျငိမ္းစားယူ။ ေအာက္တိုဘာ ၁ တြင္ တိုက်ိဳ ႏိုင္ငံျခားဘာသာတကၠသိုလ္ အာရွႏွင့္ အာဖရိက ဘာသာစကားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေလ့လာေရးဌာနတြင္ သုေတသန ပညာရွင္။ အင္ဒို တရုတ္ ဌာန ျမန္မာဘာသာစကား ဧည့္ပါေမာကၡ။
 ၁၉၈၇ ဇန္နဝါရီ ၁ တြင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း အီလီႏြိဳက္ တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန ဧည့္ပါေမာကၡ။
 ၁၉၈၈ ဇန္နဝါရီ ၁ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္းေလ့လာေရးအတြက္ ျပဴစုခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အမိန္႕ေတာ္မ်ား၊ ေအဒီ ၁၅၉၈- ၁၈၈၅ The Royal Orders of Burma A.D 1598- 1885 ( ROB 10 Vols.) အတြက္ လန္ဒန္ တကၠသိုလ္ က D. Lit., ဘြဲ႕ ခ်ီးျမႇင့္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အမိန္႕ေတာ္မ်ား ၁၀ တြဲကို ၁၉၈၃- ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ အတြင္း ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ တိုယိုတာေဖာင္ေဒးရွင္း မွ တာဝန္ယူ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝ။
 ၁၉၉၀ ဧျပီ ၁၂ တြင္ ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္။
 ၁၉၉၁ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ တြင္ ျမန္မာစာအဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ ခန္႕အပ္ခံရ၍ ျမန္မာ - အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္ ျပဳစုေရးတြင္း ပါဝင္ေဆာင္ရြက္။ စက္တင္ဘာ ၂၆ တြင္ ျမန္မာသမိုင္း ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ဝင္။
 ၁၉၉၂ ဒီဇင္ဘာ ၁၄ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာန ဖြင့္လွစ္ေရးအတြက္ တာဝန္ေပးအပ္ခံရ။
 ၁၉၉၃ ဇြန္ ၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာန အခ်ိန္ပိုင္း ပါေမာကၡ ။
 ၁၉၉၆ ဇြန္ ၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန အခ်ိန္ပိုင္း ပါေမာကၡ ။
 ၂၀၀၀ ဂ်ပန္ ဖုကုအိုက ပညာရွင္ဆုရ။
 ၂၀၀၁ ဇြန္ ၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ အေရွ႕တိုင္းပညာဌာန အခ်ိန္ပိုင္း ပါေမာကၡ ။ ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာ ရာဇဝင္ ( ၁၉၆၄ )၊ နယ္လွည့္ ရာဇဝင္ (၁၉၆၈ ) ႏွင့္ ငါေျပာခ်င္သမွ် ငါ့အေၾကာင္း ( ၂၀၀၁ ) အပါအဝင္ စာအုပ္ေပါင္း ( ၃၀ ) ေက်ာ္ ျပဳစုခဲ့။
 ၂၀၀၅ ႏိုဝင္ဘာလ ၃၀ ရက္ ဗုဒၶဟူး ေန႕ နံနက္ ၃း၃၀ တြင္ မႏၴေလး ျမိဳ႕ ၌ ကြယ္လြန္ခဲ့။
 ( အေစာဆုံး အကၡရာတင္ တိုင္းရင္းျမန္မာမွတ္တမ္းမ်ား ၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္း ၊ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ )
 ဒိထက္ ပိုသိခ်င္ရင္ေတာ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိ ျဖစ္တဲ့ " ငါေျပာခ်င္သမွ် ငါ့အေၾကာင္း " စာအုပ္ဖတ္ပါ။
Posted by ေရွးျမန္မာ at 12/05/2009 2 comments Links to this post
Labels: သမိုင္းစကား၊ ပန္းစကား
12/1/09

" သကၠရာဇ္ ၁၂၂၇ ခု တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၉ ရက္ ၊ စေနေန႕ ၊ နံနက္တခ်က္တီးေက်ာ္ အခ်ိန္အခါေတာ္ ႏွင့္ အေျမႇာက္သံ (၃) ခ်က္ၾကားျပီးလွ်င္ ဥေဒါင္း ရုပ္တံဆိပ္အျပင္ ျမန္မာ အကၡရာႏွင့္ အရံတံဆိပ္ေတာ္တဖက္ ၊ စံုပန္းႏြယ္ရင္းဖ်ားတပ္လ်က္ ၊ ၎ အတြင္း ဘဝရွင္မင္းတရားၾကီး နန္းတက္ေတာ္မူသည့္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၁၄ ခု ၊ ၎ အထက္ က်ပ္သုံးဒဂၤါး ၊ ၎ပန္းႏြယ္အျပင္ ျမန္မာဘာသာေရး အရံအကၡရာ ရတနာပံု ေနျပည္ေတာ္ တဖက္ႏွင့္ က်ပ္သုံး ဒဂၤါးေတာ္မ်ားကို ခတ္လုပ္ေစ၍ တိုင္းၾကီး ျပည္ၾကီး အဂၤါရပ္ႏွင့္ အညီ ခ႐ိုင္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း အႏွံ႕အျပားသုံးစြဲၾကရ၏။ "
( ေရႊနန္းသုံး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ )
 ဒဂၤါး မွာ ပါတဲ့ အမွတ္တံဆိပ္ေတြကို ေလ့လာတဲ့အခါ
 ၁။ ၁၂၁၄ ခုႏွစ္ ဟာ မင္းတုန္းမင္း နန္တက္တဲ့ ခုႏွစ္ကို ရည္ရြယ္တယ္။
 ၂။ သစ္ခက္ ၂ ခက္ ဟာ စံုပန္းခက္ ျဖစ္တယ္။ ( တခ်ိဳ႕ က စံုပန္းေခြ လို႕ေျပာတယ္၊ ေသျခာၾကည့္ရင္ ေခြထားတာ မဟုတ္မွန္းသိသာတယ္ )
ေရႊနန္းသုံး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ အရ စံုပန္းႏြယ္ လို႕ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္/ဘာအတြက္ သုံးလဲ မသိေသးပါ။
 ၃။ ေဒါင္း ( ေဒါင္း ကေနဟန္ လို႕အခ်ိဳ႕ကဆိုတယ္၊ အခ်ိဳ႕က ဥေဒါင္းလို႕ ေရးတယ္ )
 ဘာေၾကာင့္ ေဒါင္း႐ုပ္ကို ခပ္လုပ္ အသုံးျပဳေစသလဲဆိုတာ စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ အေျဖေတြကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရထားတယ္။ ဘယ္ဟာ အမွန္ယူရမွန္း မသိေသးပါ။
 မင္းတုန္းမင္းဟာ ျမန္မာမင္းေတြရဲ့ ႐ိုးရာအစဥ္လာတိုင္း ေလာကီပညာ ေတြကို အားကိုးတယ္။ ေဗဒင္ ပုဏၰားေတြကို ေဗဒင္ေမးရာမွာ ေဒါင္း႐ုပ္ သုံးဖို႕ အေျဖရတယ္။ ပညာရွိ အမတ္ေတြရဲ့ ေလွ်ာက္တင္ခ်က္အရ ေနမင္းရဲ့ ကိုယ္စားအမွတ္အသားျဖစ္လို႕ ေဒါင္း႐ုပ္ ကို သုံးတယ္လို႕ လဲဆိုရဲ့။ သာကီဝင္မင္း ေတြရဲ့ အမွတ္ လကၡဏာ လို႕လဲဆိုျပန္တယ္။ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္တို႕ရဲ့ အဆိုကေတာ့ " ေဒါင္း " ႐ုပ္ဟာ ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္လို႕ ဆိုထားျပန္ပါေသးတယ္။

မိန္းကေလးအတြက္ ဘဝဒႆန

မိန္းကေလးအတြက္ ဘဝဒႆန

  လူဗိုလ္

(၁) သင့္မွာ အဝတ္အစားေတြ အမ်ားႀကီးရွိဖို႔ မလိုပါဘူး။ ေခတ္နဲ႔မလိုက္ဖက္ေတာ့တဲ့ ဇာပန္းထည္ေတြကို ေခါက္သိမ္းလိုက္ပါ။ သင့္အသက္အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ဖက္ေတာ့တဲ့ အနားပန္းဖြားအကၤ်ီေတြကို ေခါက္သိမ္းလိုက္ပါ။ ဒီကေန႔ကစ ဘီရိုထဲမွာရွိတဲ့ အကၤ်ီတစ္ထည္တိုင္းဟာ သင္နဲ႔လိုက္ဖက္တဲ့အေရာင္၊ သင္နဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ စတိုင္လ္ေတြျဖစ္ေနပါေစ။

(၂) အားကစားရံုသြားဖို႔ အပိုဝင္ေငြမရွိဘူးဆိုရင္ ေလွကားထစ္ေတြကို သင္ေန႔တိုင္းတက္ႏိုင္၊ ဆင္းႏိုင္ပါတယ္။ Lancôme၊ Clinique၊ Estée Lauder ေတြကို သင္မသံုးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ အရက္၊ ေဆးလိပ္မေသာက္၊ အိပ္ခ်ိန္မွန္၊ စားခ်ိန္မွန္ရင္လည္း သင့္အသားအရည္ကို စိုေျပဝင္းပေစပါတယ္။ SPAေတြလုပ္ဖို႔ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ green tea၊ ႏြားႏို႔၊ ေရေတြကို အၿမဲေသာက္ဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔။ ဒါေတြဟာလည္း အက်ဳိးရွိတဲ့အရာေတြျဖစ္တယ္။

(၃) အခ်စ္ကို သင္ယံုၾကည္လို႔ရတယ္။ ေယာက္်ားေလးေတြရဲ႕ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာစကားေတြကို သင္နားေထာင္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ဖက္နားက နားေထာင္ရင္ က်န္တစ္ဖက္နားက ထြက္သြားပါေစ။ ပ်ားရည္လိုခ်ဳိတဲ့ အဆိပ္ေတြကို ရင္ထဲ သိမ္းဆည္းမထားပါနဲ႔။ ေတာ္ထက္တဲ့ေယာက္်ားေတြကို သင္တန္ဖုိးထားႏိုင္တယ္။ တကယ္လို႔ အိမ္ေထာင္သည္ဆိုတဲ့ တံဆိပ္ကပ္ထားသူဆိုရင္ သင္တတ္ႏိုင္၊ လက္ခံႏိုင္တဲ့သူမဟုတ္ေၾကာင္း မေမ့ပါနဲ႔။ ဒီလိုလူမ်ဳိးနဲ႔ႀကံဳခဲ့ရင္ ဘာအတြယ္အတာမွမခ်န္ဘဲ ေဝးေဝးခြာပါ။

(၄) ကိုယ့္ရဲ႕အျပင္ပန္းအလွကို တန္ဖိုးထားပါ။ ထိုနည္းတူ အတြင္းစိတ္ကိုလည္း မျပတ္ျဖည့္ဆည္းပါ။ စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ၊ မ်ားမ်ားသင္ယူပါ။ လူမႈေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ဖက္ရွင္၊ မိသားစု..... ဘုရားသခင္က သင့္ကို လွပတဲ့မ်က္ႏွာမေပးခဲ့ရင္ အသိဉာဏ္ျပည့္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးတစ္စံုရွိဖို႔ကို သင္ကိုယ္တိုင္ တာဝန္ယူပါ။ ပန္းအိုးေတြက ကဲြလြယ္တယ္၊ ရုပ္ရည္က အိုလြယ္တယ္။ အသိဉာဏ္က ႏွစ္လၾကာေလ တိုးပြားေလ၊ ခုိင္ၿမဲေလျဖစ္တယ္။

(၅) လက္ေဆာင္ပစၥည္းရတဲ့ အံ့ၾသဝမ္းသာျခင္းမ်ဳိးကို သင္ခံစားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အလကားစားရတဲ့ ညစာဆိုတာ မရွိဘူးဆိုတာကိုေတာ့ မေမ့ပါနဲ႔။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကေပးတဲ့ အဖိုးတန္ေစ်းႀကီးလြန္းတဲ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းကို ဘယ္လိုဂုဏ္ပုဒ္မ်ဳိးနဲ႔ သင္လက္ခံယူမလဲ! ဇနီးမယား? ခ်စ္သူရည္းစား? တကယ္လို႔ ဇနီးမယားလည္းမဟုတ္၊ ခ်စ္သူရည္းစားလည္း မဟုတ္ဘူးဆိုခဲ့ရင္ ဒီလက္ေဆာင္အတြက္ ဘယ္လိုေပးဆပ္ျခင္းမ်ဳိးကို သင္ေပးဆပ္ရလိမ့္မလဲဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားပါ။ ကိုယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့အရာကို ကိုယ္တိုင္ဝယ္ယူႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါ။ ေယာက္်ားေတြေပးမယ့္ လက္ေဆာင္ကိုပဲ ေမွ်ာ္ကိုးမေနပါနဲ႔။

(၆) ရိုးသားလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ရိုးစင္းႏုံအလို႔ မရဘူး။
ရိုးရွင္းလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အလြယ္လိုက္လို႔မရဘူး။
အိမ္အလုပ္၊ အိမ္ပစၥည္းေတြကို သင္နားမလည္လို႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အနည္းဆံုးေတာ့ အိမ္သံုးလွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အညြန္းစာအုပ္ကို သင္ဖတ္ႏိုင္ရမယ္။ ကိုယ့္အေပၚ ကူညီခဲ့သူေတြအတြက္ ေက်းဇူးတရားကို ရင္ထဲအၿမဲထည့္ထားပါ။ ကိုယ့္အေပၚ ကဲ့ရဲ႕ေလွာင္ေျပာင္သူေတြအတြက္ ပံုမန္၊ သာမန္စိတ္ကိုေမြးပါ။

(၇) ေငြေၾကးေတြကို အေျမာ္အျမင္ရွိရွိ သံုးပါ။
ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့အတြင္းခံ၊ ဖိနပ္ေတြဝယ္ဖို႔ မႏွေျမာပါနဲ႔။
အျပင္ပန္းလွပေအာင္ ဝတ္ဆင္တယ္ဆိုတာ သူတစ္ပါးၾကည့္ဖို႔အတြက္ပါ။ ဒါဟာ ဝင့္ဝါျခင္းကို ဝတ္ဆင္တာျဖစ္တယ္။ သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္တဲ့ အတြင္းဝတ္ေတြက ကိုယ္တိုင္အတြက္ပါ။ ဒါဟာ သက္ေတာင့္သက္သာရွိျခင္းကို ဝတ္ဆင္တာျဖစ္တယ္။

(၈) လိုက္ေလ်ာညီေထြတဲ့စကားကို ေျပာဆိုတတ္ရမယ္။ ကေလးကလားႏိုင္တဲ့၊ ကပ္ခၽြဲႏွပ္ခၽြဲစကားေတြက သင့္မွာရွိသင့္တဲ့ အမွတ္တံဆိပ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။
သင့္မွာ ဗဟုသုတမရွိလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဆင့္အတန္းမရွိလို႔ မရဘူး။
အျမင္မတူ၊ အသြင္ကဲြလို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလးစားရိုေသမႈေတာ့ ရွိရတယ္။
ျဖစ္ခဲ့၊ ပ်က္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းကိုပဲ ထပ္တလဲလဲ နာနာက်င္က်င္ မရြတ္ဆိုပါနဲ႔။
ေဒါသထြက္ေနတုန္း စကားတစ္ခြန္းေျပာဖို႔ ၁ကေန ၂ဝအထိ ေရတြက္ၿပီးမွ ေျပာပါ။

(၉) သင္ဟာ တကိုယ္တည္းသမားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္ေထာင္သည္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါေတြက အေရးမႀကီးပါဘူး။ အေရးႀကီးတာက တစ္ပါးသူကို မွီတြယ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ မရွိဖို႔ပဲလိုတယ္။ အရာရာတိုင္း သူတစ္ပါးကို အားကိုးေနလို႔မျဖစ္ပါဘူး။ သိန္းေသာင္းခ်ီတဲ့ လခရေနတာက အေကာင္းဆံုးေပါ့။ ေထာင္ဂဏန္းလခဆိုလည္း မဆိုးပါဘူး။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုရွင္သန္ေအာင္ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ့အစြမ္း သင့္မွာရွိေသးတယ္။ ဒါဟာ သင့္ရဲ႕ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္တယ္။

(၁ဝ) ဘဝကေပးတဲ့ အရာတိုင္းကို တန္းဖိုးထားျမတ္ႏိုးပါ၊ သင္ယူပါ။
အခ်စ္ခံရ၊ အႏွစ္သက္ခံရတယ္ဆိုတာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဥစၥာပစၥည္းျဖစ္တယ္။
သူတစ္ပါးကိုခ်စ္တယ္၊ ႏွစ္သက္တယ္ဆိုတာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေပးဆပ္ျခင္းျဖစ္တယ္။
တကယ္လို႔ သင့္ကို သူခဲြသြားမယ္ဆိုရင္ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေတာင္းဆုေတြေပးပါ။
အထီးက်န္တာကို ဂုဏ္ရွိရွိခံယူတာက နာနာက်င္က်င္ခ်စ္ေနရတာထက္စာရင္ ေကာင္းပါတယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံပါ။ သူ႔တစ္ပါးကို ခြင့္လႊတ္နားလည္တတ္ပါေစ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္တဲ့စိတ္၊ ခြင့္လႊတ္နားလည္တဲ့စိတ္၊ တာဝန္သိတတ္စိတ္ .. စတဲ့စိတ္ေတြ တစ္ခုမွ သင့္မွာ ေလ်ာ့ေနလို႔ မျဖစ္ဘူးဆိုတာကို နားလည္ထားပါ။

" ပညာ "

" ပညာ "

  လူဗိုလ္

‎" ပညာေရးဟာ တုိင္းၿပည္အတြက္ အေကာင္းဆုံး ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမွဳဆုိတဲ့
သေဘာ။ ပညာဆုိတာမွာ အသိေတြ၊ အတတ္ေတြ၊ ကြ်မ္းက်င္မွဳေတြအၿပင္
စိတ္ထားသေဘာထားေတြ၊ စာရိတၱသေဘာေတြ၊ ၿဗဟၼစုိရ္တရားေတြပါတယ္

Wall Photos

‎ - တကၠသုိလ္ဘုန္းႏုိင္
-----------------------------------
" ပညာဆိုတာ လူရဲ႕အရည္အေသြး၊လူရဲ႕စြမ္းအင္တစ္ခုလုိ႕
ယူဆလို႕ရတယ္။ ပညာရွိတဲ့လူဟာ ပညာဆုိတဲ့ စြမ္းအင္ရွိတာပဲ။
အရည္အေသြးကုိေၿပာရရင္ မ်က္စိ၊ နား၊ လက္နဲ႕သြားၿပီး ကိုင္ထိ
လုိ႕မရဘူး။ ဥာဏ္နဲ႕သာသိႏုိင္တယ္။ "

- လူရဲ႕စြမ္းအင္ဆုိတာ ဥာဏ္သေဘာ။ ပညာက လူကို
အက်ဳိးၿပဳတဲ့စြမ္းအင္ ရွိတယ္။ ဘယ္လုိအက်ဳိးၿပဳတဲ့ စြမ္းအင္
လည္းဆုိရင္ ေယဘူယ်အားၿဖင့္ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြကုိ ၿဖစ္ေအာင္၊
မၿဖစ္ခ်င္တာေတြကုိ မၿဖစ္ေအာင္ ပညာကလူကုိ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။
ဒါက အလြန္ၿမင့္တဲ့ အနက္အဓိပၸာယ္။

ပညာရဲ႕အဆင့္အတန္းမ်ား
-----------------------------
- Information

- သိၿခင္းကုိ ေၿပာတာ။ သိၿခင္းဆုိတာက ဘယ္လုိသိၿခင္းလဲ။
ဘယ္လုိနည္းနဲ႕သိထားတာလဲ။ ႀကည့္ၿပီး သိတာ ရွိတယ္။ ႀကားၿပီး
သိတာ ရွိတယ္။ သူမ်ားေၿပာတာက တစ္ဆင့္ သိတာ ရွိတယ္။ သုိ႕ေသာ္
Information ဆုိတဲ့ သိၿခင္းသည္ အာမခံခ်က္ သိပ္မရွိဘူး။ သူ႕မွာ
မလြဲမေသြမွန္ကန္မွဳ ရွိခ်င္မွ ရွိမယ္။
- သိေတာ့သိလုိက္တာပဲ။ အဟုတ္သိတာ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မယ္။
မဟုတ္တာေတြကုိလည္း ဟုတ္တာေတြအၿဖစ္ သိခ်င္သိေနမယ္။ ဒါမွ
မဟုတ္ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ အမွန္ကုိလည္း အၿပည့္အစုံအမွန္လုိ႕ သိခ်င္
သိေနမယ္။
- Information ဆုိတဲ့ အသိေပးၿခင္း၊ သိၿခင္း။ လူေတြကို အမွန္
လုိ႕ ယုံသြားေအာင္လုပ္ၿခင္းအားၿဖင့္ ဥာဏ္ႀကီးတဲ့သူေတြက ဥာဏ္နည္း
တဲ့သူေတြကုိ ကစားလုိ႕ရတယ္။ သူက အေကာင္းလည္းရွိတယ္။ အဆုိး
လည္းရွိတယ္။ အမွန္လည္း ၿဖစ္ႏဳိင္တယ္။ အမွားလည္း ၿဖစ္ႏိုင္တယ္။
အာမခံခ်က္မရွိဘူး။

- Learning

- ေလ့လာသၿဖင့္ ရရွိေသာ သိနားလည္မွဳ၊ မ်ားေသာအားၿဖင့္
ေတာ့ Philosophy တုိ႕၊ ဘာသာစကားတုိ႕ စတဲ့ နယ္ပယ္ေတြက
သိနားလည္မွဳ၊ ေလ့လာမွဳ၊ Learning လုိ႕ေခၚတာ။

- Knowledge

- အမွန္တရားဘက္ကို နည္းနည္းကပ္တယ္။ အဲဒီလုိ သိၿခင္းမ်ဳိးကုိ
ေခၚတယ္။ ရွဳႀကည့္ၿခင္း၊ ေလ့လာၿခင္း စတာေတြေပၚမွာရရွိတဲ့ အခ်က္
အလက္ အစုအေ၀းကုိ Knowledgeလုိ႕ေခၚတယ္။ တစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘူး။
အဲဒီ အစုအေ၀းမွာတင္ ရပ္မေနဘဲ အဲဒီလုိ စုေဆာင္းရရွိတဲ့ အခ်က္အလက္
ေတြေပၚမွာ တည္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၿပီး ေကာက္ခ်က္ယူတဲ့ သေဘာေတြကုိ
Knowledge လုိ႕ေခၚတယ္။
- သိရုံသိၿပီး သေဘာေပါက္ရုံတင္မကဘဲ နားလည္တာမ်ဳိး၊ သိတုိင္း
နားမလည္ဘူး၊ နားလည္တဲ့အဆင့္ေရာက္တဲ့ အသိမ်ဳိးကုိမွ Knowledge
လုိ႕ေခၚတာ။
- Knowledge နဲ႕ Learning နဲ႕က မတူဘူး။ ဆင္တာ။ ဒါေပမဲ့ Know
-ledge က ပုိက်ယ္၀န္းတယ္။ ပုိလည္း တိက်ခ်င္တယ္။

- Intuition

- လူတကာ သိပ္အသုံးနည္းတယ္။ သူလည္း သိတာပဲ။ ဒါေပမဲ့
ဘယ္လုိ အသိမ်ဳိးကို ေခၚတာလဲဆုိေတာ့ နက္နဲေလးနက္ၿပီး အမ်ား
တကာ လူတကာ မသိႏုိင္၊ ဥာဏ္မမီႏိုင္တဲ့ ပညာမ်ဳိးကုိေခၚတာ။
ပါဠိစကားက်ေတာ့ ရွိတယ္။ ဥာဏ၀ိႆယတဲ့။ သူက ခက္ခဲေလးနက္
တယ္။ အလြယ္တကူမသိႏုိင္တဲ့ သေဘာေတြ အဲဒါေတြ ရွိတယ္။
- ဥပမာဆုိပါေတာ့။ ခုေခတ္မွာ ေၿပာႀကတာရွိတယ္။ လူတုိင္းေတာ့
Relativity ကုိ ႀကားဖူးေနႀကတာ။ ေၿပာေနႀကတာ။ တကယ္နားလည္
လုိ႕လားလုိ႕ ေမးေတာ့ မသိဘူး။ ဒါက အုိင္းစတုိင္းလုိ ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးမွ
သိႏုိင္တယ္။ လူတကာ အကုန္မလုိက္ႏုိင္ဘူး။ ဒီသေဘာေတြ ရွိေန
တယ္။

- Wisdom

- အကုန္လုံးနဲ႕သက္ဆုိင္တဲ့ အက်ယ္အ၀န္းဆုံးစကားက Wisdom။
Wisdom ကုိ ပညာလုိ႕ ေခၚရတာက ပါဠိစကား။ သူကေတာ့ သာမန္
သိမွဳေလး မဟုတ္ဘူး။ သာမန္သိမွဳ အစုအပုံေလး မဟုတ္ဘူး။ သူက
က်ယ္ၿပန္႕တဲ့ သိနားလည္မွဳအေပၚမွာ အေၿခခံၿပီး အဆင့္ၿမင့္တဲ့ ဆုံးၿဖတ္
စြမ္းမွဳ၊ နားလည္မွဳကုိ ေခၚတယ္။
- တက္သိနားလည္ရုံတင္မကဘူး။ တက္သိနားလည္မွဳအေပၚမွာ
အေၿခခံၿပီး လူသည္ ဆုံးၿဖတ္စြမ္းမွဳ ရွိလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေရေရလည္လည္
ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေထာင့္ေစ့ေစ့က နားလည္လာတယ္။ ဒါမ်ဳိးမွ Wisdom
ေခၚတယ္။
Wisdom - Implies superior judgement and understanding
based on broad knowledge .
Wisdom သည္ သာမန္သိရုံမဟုတ္။ လူေတြ လုပ္ကုိင္ ေၿပာဆုိေတြးေတာ
ႀကံဆတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေရွ႕ေဆာင္ေရွ႕ရြက္ၿပဳႏုိင္တဲ့ သေဘာမ်ဳိး၊ ထိန္းသိမ္း
ႏုိင္တဲ့ သေဘာမ်ဳိး။
ပါဠိလုိေတာ့ ပညာပုဗၺဂၤမ ဆုိတဲ့ စကားရွိတယ္။ အရိယာသံဃာ အရွင္
သူၿမတ္ေတြရဲ႕စိတ္မွာ ပညာသည္ ေရွ႕ကအၿမဲသြားတယ္ လုိ႕ ဘုရားသခင္
ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ႀကီးက ေဟာတယ္။ လူသာမန္္ေတြက မႀကာခဏ ပညာ
ေရွ႕မေဆာင္ဘဲ ပညာမွတစ္ပါး အၿခားေသာအရာေတြက ေရွ႕ေဆာင္တဲ့
အတြက္ ေလာကႀကီးမွာ ၀မ္းနည္းစရာေတြ၊ ေႀကကြဲစရာေတြ အမ်ားႀကီး
ၿဖစ္လာတယ္။
ပညာဆုိတာ သိရုံတင္မကေတာ့ဘူး။ လူရဲ႕ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊
မေနာကံေတြကုိ ထိန္းသိမ္းႀကပ္မက္ၿပီး ေရွ႕ေဆာင္ၿပဳၿပင္ေပးတဲ့သေဘာ
ရွိတယ္။ ေကာင္းေသာအဓိပၸာယ္ေတြ အမ်ားႀကီး၀င္ေနတယ္။ ေယဘူယ်
ဒီသေဘာမ်ဳိး နားလည္ထားရမယ္။

" ပညာရဲ႕သေဘာအမွန္ "

အေနာက္တုိင္းကလူေတြ ပညာလုိ႕ ေၿပာတုိင္းေၿပာတုိင္း သိပ္ဘ၀င္
မက်မိဘူး။ သိၿခင္းႏွင့္က်င့္ၿခင္း၊ တစ္နည္း သိစဥ္နဲ႕က်င့္စဥ္သည္ တၿခားစီလုိ႕
ေၿပာေၿပာေနႀကတာရွိတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမမွာေတာ့သိစဥ္နဲ႕က်င့္စဥ္ တြဲေန
တယ္။
ပညာအစစ္သည္ သိတယ္။ သိသည့္ခဏ၌ ပယ္ရမွာကုိ ပယ္တယ္။
ဆုိက္ေရာက္ရမည့္ေနရာကုိ တစ္ခါတည္းေရာက္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပြားရ
မယ့္အရာကုိ ပြားသြားတယ္။ ပညာတစ္ခုတည္းကေန ကိစၥေလးခု လုပ္တယ္။
သိ၊ ပယ္၊ ဆုိက္ ၊ ပြား ထုိေလးပါးတဲ့။ အဲဒီလုိ ေခၚတယ္။
သစၥာေလးပါးကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳလုိက္တဲ့ခဏမွာ ခုနုကေၿပာတဲ့ သစၥာ
ေလးပါးဟာ တစ္ၿပဳိင္နက္ ၿပီးသြားတယ္။ အလြန္သိရခက္တဲ့ဟာေတြပါ။
ပညာရဲ႕ေလးနက္မွဳ၊ သူက သိရုံနဲ႕ မၿပီးဘူး၊ မရပ္ဘူးဆုိတာ ေၿပာတာ။
ဒီကိစၥဟာ "ပညာရဲ႕ကိစၥေလးရပ္" ဆုိတာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
သတိလစ္ႀကတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း မႀကခဏ သိၿခင္းနဲ႕ အက်င့္၊
သိမွဳနဲ႕စာရိတၱ အဲဒါေတြက တၿခားစီ ၿဖစ္သေယာင္ေယာင္ ရွိတယ္။
ၿဖစ္သေယာင္ေယာင္လုိ႕ေၿပာတဲ့အေႀကာင္းက အေနာက္ႏုိင္ငံက
ပညာရွိေတြမွာလည္း ဗုဒၶေလာက္ ထင္ထင္ရွာရွားမသိလုိ႕ မေၿပာေပမယ့္
သိၿခင္းနဲ႕အက်င့္ ဆယ္သြယ္ေနမွန္း နားလည္ႀကတယ္။

-------------------။ ..............................။--------------------------
" ပညာေရးဟာ တုိင္းၿပည္အတြက္ အေကာင္းဆုံး ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမွဳဆုိတဲ့
သေဘာ။ ပညာဆုိတာမွာ အသိေတြ၊ အတတ္ေတြ၊ ကြ်မ္းက်င္မွဳေတြအၿပင္
စိတ္ထားသေဘာထားေတြ၊ စာရိတၱသေဘာေတြ၊ ၿဗဟၼစုိရ္တရားေတြပါတယ္
ဆုိတဲ့ ဒႆနအၿမင္ေပးၿခင္းသည္ အႀကီးၿမတ္ဆုံးေသာ လူက်င့္၀တ္ ၊ လူ႕
တာ၀န္ဆုိတဲ့ ခံယူခ်က္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ဘယ္တုိင္းၿပည္အတြက္မဆုိ
ဘယ္ေခတ္မွာၿဖစ္ၿဖစ္ " မေဖာက္မၿပန္ မွန္ကန္တဲ့ သစၥာဓမၼ " ေတြ ၿဖစ္
တယ္။ "
- တကၠသုိလ္ ဘုန္းႏုိင္