ထာ၀ရရင္ခြင္

Wednesday, November 16, 2011

ေရွ႔ကေနျခည္

လိုက္ရဲလားခ်စ္၊ ကမ္းကခြာမည္
ေရွ့နားေနျခည္ဦးဆီ၊ မယုတ္မလြန္
ကို..ေခၚေနၿပီ၊ ေရွ႕ကသမုဒရာ
ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ကို၊ ႀကိဳလင့္ေနျပီ
ေရ၀ဲထဲပဲႏွစ္မလား
မုန္တိုင္းေတြၾကား၊ လူးလြန္႔ခံစား
ဒုကၡၾကံဳျငား၊ ကိုယ့္ လက္ကိုင္ထား
အားတင္းထားပါ၊ ခ်စ္သူရတနာ.....
ေခၚသာေခၚရ၊ ခ်စ္မပါက ..
လာလမ္းလဲကိုယ္မျပန္
ခ်စ္ကမ္းကကိုယ္ထြက္ခြာမည္
ေရွ႔နားေနျခည္ဦးဆီ
.....

၀ဏၰေအာင္

ကၽြန္ပ္ႏွင့္စိတ္ဗိသုကာ

ကၽြန္ပ္သည္ဘယ္တုန္းအခ်ိန္ကမွ မည္သည့္အရာကိုမွွ်ပိုင္ဆိုင္ထားျခင္းမရွိပါ။ ထိို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္သည္ မည္ေသာအခါမွ်မွ ဆံုးရွံုးျခင္းဟူ၍ အရွိခဲ့ပါ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ လမး္မေလွ်ာက္လွ်င္ ရပ္ေနမည္၊ သို႔မဟုတ္ ထိုင္ေနမည္၊ သို႔မဟုတ္ လဲေနမည္။ ထို႔ေၾကာင့္လမ္းေလွ်ာက္ရန္ျပင္သည္၊ ဘယ္ေျချဖင့္စလွမ္းရမည္ေလာ၊ ညာေျချဖင့္စလွမ္းရမည္ေလာဟုစဥ္းစားသည္။ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းရန္ျဖစ္ေန၍ ဘယ္ကိုမွ်မသြား ဆက္ရပ္ေနသည္။
ရပ္ေနသည္။ေျခေထာက္ကိုခြရပ္ရမည္ေလာ၊ ပူးရပ္ရမည္ေလာ၊ သို႔မဟုတ္ တစ္ေခ်ာင္းထဲေထာက္ထား ရမည္ေလာဟုမစဥ္းစားဘဲရပ္ေနလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကႊ်န္ပ္၏မ်က္လံုးမ်ားသည္အျငိမ္မေန၊ မိွတ္၍ေတာင္ ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္ ၾကည့္ေနသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ ၾကယ္မ်ားသည္အလင္းေရာင္ပ်ိဳးျပက္ျခင္းမရွိ ေတာက္ေျပာင္
ျခင္းလညး္မရွိပါ။ ခဏၾကာေသာ္ ကၽြန္ပ္၏ေျခေထာက္မ်ားသည္ သေဘာတူညီခ်က္တစ္ခုကိုရရွိလိုက္သည္။
ညာေျခကိုစရလွမ္းခြင့္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ပ္သည္ အ၀တ္အစားကိုသပ္ရပ္စြာ၀တ္ဆင္၍ ညာေျချဖင့္စလွမ္း၍ အျပင္သို႔ထြက္သြားသည္။ လူအမ်ားသည္ကၽြန္ပ္ကိုထူးဆန္းစြာ၀ိုင္းၾကည့္ၾကသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ဟူမူသူတို႔တြင္အ၀တ္အစားမ်ား၀တ္မထားၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
မ်က္လံုးအခ်ိဳ႕သည္ကၽြန္ပ္ကိုၾကည့္ေနၾကသည္။ ထိုသို႔ေသာမ်က္လံုးမ်ားကိုကၽြန္ပ္ငယ္စဥ္ကမ်ားစြာ ၾကံဳေတြ႔ဖူးသည္။ ထိုသို႔ေသာမ်က္လံုးမ်ားသည္ ကၽြန္ပ္၏ငယ္ဆရာမ်ားျဖစ္လာၾကသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုမ်က္လံုးမ်ားသည္ လိမ္လည္ျခင္း၊ ရက္စက္ျခင္း၊ လည့္ျဖားျခငး္မ်ားအားကၽြန္ပ္ကိုသင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ လူအခ်ိဳ႔သည္ ကၽြန္ပ္ကိုေတာ္သည္ဟုထင္ၾကသည္။ ကၽြန္ပ္ကဟုတ္ပါတယ္ဟုေျဖလ်င္ကႊ်န္ပ္သည္လိမ္လည္၍ ထိုသူတို႔သည္မွန္သြားၾကလိမ့္မည္။ ကႊ်န္ပ္က မဟုတ္ပါဟု ေျဖလ်င္သူတို႔သည္မွား၍ ကၽြန္ပ္သည္မွန္ေကာင္းမွန္
သြားလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူတို႔၏စိတ္တြင္ စိတ္ပံုကားခ်ပ္ၾကီးမ်ားရွိသည္..သူတို႔ကမွားလ်င္
ထိုပံုကားခ်ပ္ၾကီးမ်ားကိုလြင့္ပစ္ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ။
မ်က္မျမင္တစ္ဦးေတာထဲတြင္လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ထိုေတာသည္ လမ္းျဖစ္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ထိုလမ္းကိုမည္သူမွ်မေလွ်ာက္ၾကပါ။ အရုူးမ်ားထဲတြင္တစ္မူးသာသူကိုတျခားအရုူးမ်ားက အထင္ၾကီးၾကသည္။ထို႔ေၾကာင့္ထိုသူထံမွပညာကိုသင္ယူၾကသည္။ထို႔ေၾကာင့္အရူးလံုးလံုးလညး္မဟုတ္ ျပားျပားလညး္မဟုတ္ေသာ အရူးမ်ားျဖစ္သြားၾကသည္။

Tuesday, November 15, 2011

ကၽြန္ပ္သိေသာ သေဘာတရား

ကၽြႏု္ပ္သည္ျဖစ္ျခင္းလညး္မဟုတ္၊ ရွိျခင္းလည္းမဟုတ္၊ ပ်က္ျခင္းလည္းမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ရုပ္သေဘာအရ
ငါသည္ျဖစ္ရ၏၊ ရွိရ၏၊ ပ်က္ရ၏။ သို႔ေသာ္ပ်က္စီးျခငး္မဟုတ္၊ ထိုသို႔မမွတ္။ နာမ္သေဘာမရ ကၽြန္ပ္သည္ မရွိ၊
မျဖစ္ မပ်က္။ အရာရာသည္ ၀ိေရာဓိျဖစ္၏။ ကၽြန္ပ္သည္ နဂတၱိ၊ နနိစၥ၊ နနာနတၱ၊ နဧကတၱျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္
ကၽြန္ပ္သည္ အတၱိ-ရွိျခင္း၊ နတၱိ-မရွိျခင္း၊ အတၱိစ နတၱိစ--ရွိသည္လည္းမဟုတ္၊မရွိသည္လညး္မဟုတ္။
ေန၀အတၱိ၊ နာနတၱိ--ရွိသည္လည္းမဟုတ္ မရွိသည္လည္းမဟုတ္ပါ။ ။
စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္ျပီးဤကဲ့သို႔ အေတြးအေခၚမ်ား ၀င္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ပ္သည္ေတာက္တယ္က်ငး္
ဟုေခၚေသာကြန္ျဖဴးရွပ္မေပၚမွီကာလမ်ားစြာက တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ား၏ဘာသာေရ႔းဟုဆိုိိနိုင္ဘြယ္က်မ္းစာ တစ္အုပ္ကိုေကာင္းစြာဖတ္ဖူးပါသည္။ ေတာက္တယ္က်ငး္တြင္ ဤသို႔ိဆိုထားသည္''အရာရာသည္၀ိေရာဓိ
ျဖစ္၏၊ ဆန္႔က်င္ဘက္တရားမ်ားေသာ္ရွိ၏၊ ဆိုရေသာ္ ခ်စ္ျခင္းရွိလွ်င္မုန္းျခင္းရွိ၏၊ အေကာင္းရွိလွ်င္အဆိုးရွိ၏။
အဆိုးမရွိပဲႏွင့့္အေကာင္းမရွိနိုင္ရာ။ မုန္းျခင္းကိုသိမွခ်စ္ျခင္းကိုသိနိုင္သည္။''ဟုဆိုထားေပသည္ သို႔ေသာ္အရာ
ရာသည္ ၀ိေရာဓိျဖစ္၏။ နတၱိ-မရွိျခင္း (၀ါ) သုညလည္းျဖစ္၏လို႔ိုဆိုထားပါသည္။
ေတာက္တယ္က်င္းသည္ ဗုဒၶက်င့္စဥ္ေတာ္မ်ားႏွင့္အေတာ္အတန္တူညီမႈမ်ားရွိေနသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။

ဗုဒၶ၀ါဒတြင္လည္း ေထရ၀ါဒ(ျဖစ္ျခင္း-ပ်က္ျခင္း) တို႔ကိုရႈမွတ္၍ နိဗၺာန္ကိုက်င့္စဥ္ေတာ္ျဖင့္တရားအားထုတ္
လ်က္စံျခင္းႏွင့့္ မဟာရန (မိမိ၏က်ိဳးစားအားထုတ္မႈသည္သာနိဗၺာန္စံရျခင္း) တို႔ကိုသိရွိထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။
နတၱိ-အတၱိ၊ အတၱိစ-နတၱိစ၊ ေန၀အတၱိ-နေနအတၱိ စသည္တို႔သည္ ေထရ၀ါဒ၏ က်င့္စဥ္ေတာ္မ်ားထဲမွအခ်ိဳ႔
ျဖစ္သည္။
ကၽြန္ပ္တို႔ ခရစ္ယာန္ဘာသာျဖင့္ ရုပ္(ခႏၲာ) ႏွင့္နာမ္တို႔၏သေဘာကို ကၽြႏု္ပ္သည္အနည္းအက်ဥ္းမွ်ေလ့လာ
စဥ္းစားခဲ့မိပါသည္။ ကၽြန္ပ္တို႔သည္ဖန္ဆင္းျခင္းကိုခံရသူမ်ားျဖစ္၍ ျဖစ္ျခင္းႏွင့္ရွိျခင္း(အတၱိႏွင့္ဂတိၲွ) ျဖစ္၏။ ကၽြန္ပ္တ္ို႔သည္ေသျခင္းကိုလက္ခံ၏ ထို႔ေၾကာင့္ပ်က္ျခင္းက္ိုလက္ခံ၏။ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ေတာက္တယ္က်င္းတို႔
ႏွင့္ကြဲျပားသည္မွာ ကၽြန္ပ္တို႔သည္ဖန္ဆင္းျခင္းကိုခံရ၏၊ သို႔ေသာ္သူတ္ို႔တြင္မရွိ။ ကိေလသာႏွင့္ကံ တစ္နည္း
ဆိုေသာ္သံသရာေၾကာင့္ျဖစ္ရျခင္းမည္၏။

ဤသည္မွာကၽြန္ပ္သိသည္မ်ားကိုသာ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အမွားမ်ားအားေတြ႔ရွိလ်ွင္ေသာ္
လညး္ေကာင္း၊ မွားယြငး္စြာယူဆသည္ရွိေသာ္သြန္သင္ေပးေစလိုပါသည္။

အစဥ္ေလးစားလ်က္
--၀ဏၰေအာင္--

မတူေတာ္

ေသြးသားမေတာ္စမ္သူမ်ား
အတူေနၾကာလာေသာအခါ
ေျမေခြးကျခေသၤ့ကိုခ်စ္ေရးဆိုေလ၏။
ထိုအခါ
ယုန္သူငယ္တို႔သည္
ဦးပုဒ္ေစာင့္ေသာက်ားကို
လိုက္ရွာၾကေလသည္။ ။

နတ္သိုက္

တိတ္တခိုး

တိတ္တခိုး
ငါ့ကိုယ္ငါ
သစ္ရြက္ေတြလို
လႈပ္ၾကည့္တယ္
ေလမတိုက္ဘဲနဲ႔

နတ္သိုက္

ကၽြနု္ပ္မသိေသာ ေကာင္းျခင္း(၀ါ) မေကာင္းျခင္း

ေကာင္းတယ္(၀ါ)မေကာင္းဘူး။ သင့္တယ္(၀ါ) မသင့္ဘူး။ လက္ခံတာနဲ႔(၀ါ)လက္မခံတာ။တုိ႔ကိုေျပာၾကရေအာင္။

ေကာင္းျခင္းဆိုတဲ႔အရာကိုမွန္ကန္ေစနိုင္တာက မွားျခင္းပါပဲ။ မေကာင္းျခင္း(၀ါ) ဆိုးျခငး္ဆိုတာမရွိဘဲႏွင့္ေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွေကာင္းျခငး္ဆိုတာမရွိနိုင္ပါဘူး။ အေၾကာင္းအရင္အေျခခံတစ္ခုမရွိဘဲနွင့္ေတာ့ ဘယ္အရာကသင့္တယ္ မသင့္ဘူး၊ ဆိုတာျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ တစ္စံုတစ္ရာဆိုတာမရွိပဲႏွင့္ေတာ့ လက္ခံျခင္းဆိုတာမရွိနိုင္ဘူး။

ဒါဆိုရင္ၿခံဳငံုၿပီးသံုးသပ္ၾကည္ပါ။ အကယ္၍

(၁) ေကာင္းတယ္- လုပ္သင့္တယ္-လက္ခံနိုင္တယ္ဆိုရင္လုပ္

(၂) ေကာင္းတယ္-မလုပ္သင့္ဘူး-အမ်ားကလက္မခံဘူးဆိုရင္ဘာလုပ္မွာလဲ။

(၃)ေကာင္းတယ္- လုပ္သင့္တယ္- အမ်ားကလက္မခံဘူးဆိုရင္ေကာ။

(၄)မေကာင္းဘူး- လုပ္သင့္တယ္-အမ်ားကလက္ခံတယ္။

(၅)မေကာင္းဘူး-မလုပ္သင့္ဘူး- အမ်ားကလက္မခံဘူးဆိုရင္မလုပ္နဲ႔

(၆)မေကာင္းဘူး- မလုပ္သင့္ဘူး-အမ်ားကလက္ခံတယ္ဆိုရင္ေရာ။

ဒါေတြကကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္၊ ခံယူခ်က္ စတာေတြမပါေသးဘူး။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေကာင္းေစခ်င္တာ၊ မေကာငး္ေစခ်င္တာ၊ လုပ္ခ်င္တာ၊ မလုပ္ခ်င္တာ စတာေတြမပါေသးဘူး။တစ္ခုခုကိုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းဒါကိုေတြးမိမွာေသခ်ာပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲဆိုရင္ ေကာင္းတာလဲမရွိဘူး မေကာင္းတာလဲ မျဖစ္နိုင္ဘူး၊ ဘယ္သူကကိုယ့္ကိုေထာက္ခံတယ္ မေထာက္ခံဘူးဆိုတာမရွိနိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ေထာက္ခံခ်က္မွ မလိုဘူး။

လူတိုင္းဟာလူခိုင္းတာကိုလုပ္ေနရတာခ်ညး္ပဲ။ သင္ကရံုး၀န္ထန္းဆိုရင္သင့္ကိုသင့္အရာရွိက ခိုင္းမယ္။ အဲ့ဒီအရာရွိကို သူ႔ထက္ႀကီးသူကခိုင္းမယ္။ အဲ့ဒီလူကို၀န္ႀကီးကခိုင္းမယ္ဆိုပါစို႔၊ ၀န္ႀကီးကိုသမၼတကခိုင္းမယ္။ သမၼတကိုေတာ့ ျပည္သူေတြခိုင္းမယ္။ ဆိုလိုတာက ရာထူးေတြရွိေနတယ္ဆိုေပမယ့္ သင့္ကိုသူမ်ားေတြက ခိုင္းေနတယ္ဆိုတာေသခ်ာတယ္။

ေကာင္းတာလုပ္လို႔ေကာင္းတာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေကာင္းတာေတြကို သူမ်ားကယူသြားမယ္ ထင္တယ္။ တခါတရံမွာ မေကာင္းတာလုပ္လို႔ ေကာင္းတာေတြရတတ္တာပဲ။ ဒါဆိုရင္သင္ အေကာင္းေတြကိုပဲေတြး အေကာင္းေတြပဲလုပ္ပါေတာ့ဦးမွာလား။ မေကာငး္တာလုပ္ဖို႔ေျပာေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္းတာလုပ္တိုင္းေကာင္းတာမရတတ္ပါဘူး။ ဒါကိုလက္ခံမယ္ထင္တယ္။
လူတိုင္းေကာင္းတာကိုလိုခ်င္ၾကတာပဲ။ လူမေျပာနဲ႔ ငရဲမင္းေတာင္ေကာင္းတာကိုပဲလိုခ်င္တာပဲ။ နတ္ဆိုးရဲ႔ေကာင္းျခင္ဟာ နတ္ေကာင္းေတြအတြက္မေကာင္းျခငး္ပဲ။ ကဲဘယ္သူကမွန္လဲ။ ဆိုပါဆို႔ လိမ္တယ္ဆိုတာေကာငး္တယ္လို႔နတ္ဆိုးကေျပာရင္ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြက မေကာငး္ဘူးလို႔ျငင္းမယ္။
debate လုပ္ရင္ဘယ္သူကနိုင္မယ္ထင္လဲ။ လိမ္တယ္ဆိုတာနတ္ဆိုးအတြက္ေကာင္းတယ္။ မလိမ္ဘူးဆိုတာ နတ္ေကာင္းေတြအတြက္ေကာင္းတယ္။ ဒါဆိုဘယ္အရာကဆိုးလဲဆိုတာကို သင္ေျပာျပနိုင္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကဘာမဆိုေတာင္းဆိုနိုင္ပါတယ္။ ဆိုးတယ္ဆိုတာ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ နတ္ဆိုးေတြအတြက္လည္း ထည့္မစဥ္းစားေပးသင့္ဘူးလား။ နတ္ဆိုးကလညး္သူဆိုးခ်င္လို႔ဆိုးတယ္။ နတ္ေကာင္းလည္းသူေကာင္းခ်င္လို႔ေကာင္းတယ္။ ညီတူညီမွ်ပဲေလ။ နတ္ဆိုးကလဲသူဆိုးခ်င္ရင္ဆိုးလို႔ ရရမယ္ေလ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့နတ္ေကာင္းကိုက်ေတာ့ေကာင္းခြင့္ျပဳထားၿပီးေတာ့ နတ္ဆိုးကိုက် ဆိုးခြင့္မေပးခ်င္ၾကဘူး။ ဒါဆိုလူေတြေျပာေျပာေနတဲ့ တရားမွ်တျခင္းဆိုတာကိုက မတရားမွဳကိုက်ဴးလြန္ေနတာပဲ။
အားလံုးစဥ္းၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေကာင္းျခင္းနဲ႔တရားမွ်တျခင္းကို သင္ရွာေတြ႔နိုင္သလား။ ေတြ႔နိုင္တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ေျပာျပပါ။

၀ဏၰေအာင္

Monday, November 14, 2011